“Natuurlijk mevrouw, nu meteen mevrouw”, onderdanig accepteer ik de orders van de zieke vrouwe Dorothea. “En haal die stomme grijns van je gezicht! Ik heb om absint gevraagd, niet die stomme uitdrukking op je gelaat.” Met een buiginkje haast ik me de slaapkamer uit. Eenmaal op de overloop grijns ik kwaadaardig, mijn innerlijke duiveltje grinnikt: Bitch, die toon verandert nog wel.
Ik schenk een glaasje absint in en roer er zes druppels Aqua Tofana doorheen. Dit is de laatste dosis, vanavond sterft Dorothea. Albert, de heer van het huis, deelt al maanden het bed en binnenkort ook zijn rijkdom met mij. Glimlachend bedenk ik: Na de begrafenis eerst trouwen en dan een vossenjacht, want ongeluk zit in een klein hoekje.
Evil housekeeper! Ben benieuwd of de heer des huizes het overleefd. Ik vraag me af of het niet mooier is om na de eerste zin met een nieuwe zin te beginnen. Dus geen komma maar een punt achter ‘mevrouw’.
Ik hou ervan om over zulke slechte mensen te lezen. :))
Thx @Desiree, Ik meteen even de punt uitgeprobeerd en je hebt gelijk, dus bij deze je tip overgenomen 🙂
@GJ Een leuk verhaal, maar het tweede deel steekt niet logisch in elkaar.
– Albert de heer van het huis
Na Albert en na huis zou een komma moeten staan
– Dit is de laatste dosis, vanavond sterft Dorothea. Albert de heer van het huis deelt al maanden het bed en binnenkort ook zijn rijkdom met haar.
Haar verwijst hier naar Dorothea en ook naar de ze in de volgende zin, en ik neem aan dat dit niet de bedoeling is.
@GJ Wanneer het verhaal in de ik-vorm geschreven zou zijn, deed het probleem zich niet voor.
@Ineke, helemaal gelijk, ik heb het nu vanuit de eerste persoon geschreven, bedankt.
@GJ Is leuk geworden. Maarre… hoe moet dat nu met de lezers die denken dat de ik uit het verhaal samenvalt met de auteur? 😉
Dat zou kunnen als ik transsensueel was, maar helaas 😛
@GJ Daar had ik nog niet direct aan gedacht. Er zijn dus meer mogelijkheden 😉
Leuk stukje! Lekker duivels.
@Inge Thx 🙂