Bijna alle leerlingen van mijn school stonden die dag op de ijsbaan. Het was steenkoud. In een tent was er warme chocolademelk en erwtensoep. Rond een uur of drie wilde ik naar huis. De ketting lag uit de kettingkast. Het lukte me met mijn verkleumde handen niet hem te repareren. Een klasgenoot hielp me en ik kon weer fietsen. In Friesland werd die dag de zwaarste Elfstedentocht ooit gereden. Thuis keek ik naar de zwart-wit televisie. De eerste rijders passeerden Bartlehiem en moesten nog heen en weer naar Dokkum, over de donkere Dokkumer Ee. De meeste schaatsers vielen uit. Reinier Paping won. De beelden staan in mijn geheugen gegrift. Het is vandaag precies een halve eeuw geleden, 18 januari 1963.


Leuk, die nostalgie in je stukje.
@Jose Je zet een aardig sfeerbeeld neer.
Opmerking:
– Thuis keek ik naar de zwart-wit televisie.
zwar-wit televisie (overigens één woord)komt over als iets onnodig benoemen. Veel mensen hadden in die tijd nog niet eens tv. Dat zou ik dan proberen mee te nemen in dit stuk.
Hoi Jose,
Heerlijk, zo’n persoonlijke scherpe herinnering in een historisch perspectief.De beelden komen 1 op 1 over. Knap!
Mooi nostalgisch stukje Jose.
Eerlijk gezegd vind ik de zwart-wit tv noemen juist wel mooi. Tot daar weet je nog niet hoe lang geleden dit is, de zwart-wit tv maakt dat wat duidelijker.
Het is volgens mij zwart-wittelevisie maar ik vind zwart-wit-televisie makkelijker leesbaar.
@Lousjekoesje Waar problemen ontstaan met de leesbaarheid, mag altijd een streepje tussen de woorddelen komen te staan.