Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Liefde, Mensen, Poëzie

Verscheurd

21 januari 2013 | 120w | Gerda Hulsebos | 4 |

Het genadeloos geluid
van scheurend papier
rijt pijnlijke flarden los
van onderhuids verdriet

een blos op mijn wangen
kleurt de herinnering
aan toen, aan haar en jou,
en ons onbezorgde leven

haar brief, vers geschreven,
de inkt nog rauw, alsof
gisteren niet of nooit bestond
en ik, die stiekem de brief verslond

het verleden, ruw ontvouwd
los van elke nuance,
woorden van verlangen
amper op papier te vangen

het vatte geen post,
die vluchtige romance, met
flarden van onbezorgde liefde,
gedoemd tot retour aan zender

onbekend met dit briefgeheim
verscheur jij oude documenten,
pakt nog een lege map voor ’t recente

schielijk vouw ik mijn gekreukt geweten
stilletjes terug in de beschadigde,
reeds vergeelde envelop
en zet het eten op

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Gerda Hulsebos of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

2 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »