Het genadeloos geluid
van scheurend papier
rijt pijnlijke flarden los
van onderhuids verdriet
een blos op mijn wangen
kleurt de herinnering
aan toen, aan haar en jou,
en ons onbezorgde leven
haar brief, vers geschreven,
de inkt nog rauw, alsof
gisteren niet of nooit bestond
en ik, die stiekem de brief verslond
het verleden, ruw ontvouwd
los van elke nuance,
woorden van verlangen
amper op papier te vangen
het vatte geen post,
die vluchtige romance, met
flarden van onbezorgde liefde,
gedoemd tot retour aan zender
onbekend met dit briefgeheim
verscheur jij oude documenten,
pakt nog een lege map voor ’t recente
schielijk vouw ik mijn gekreukt geweten
stilletjes terug in de beschadigde,
reeds vergeelde envelop
en zet het eten op
Mooi wrang sentiment
Dank je!