0
Al meer dan vijfentwintig jaar geleden begaf zijn hart het, waardoor zij alleen met haar twee kinderen achterbleef. Ze heeft haar kinderen zien afstuderen en zien trouwen. Ze heeft haar kleinkinderen geboren zien worden en volwassen zien worden. Toch is ze uiteindelijk maar alleen. Ze vergeet soms de leeftijd van […]
Familie, Liefde, Mensen
Ze leefde nog lang…
Maatschappij, Mensen
Rijk
Ook acteurs en cabaretiers hebben niet het eeuwige leven. Nadat niet zo lang geleden Johnny Kraaijkamp de kraaienmars geblazen had heeft nu Rijk de Gooijer het bijltje erbij neergegooid. En dus kan dit indertijd gevierde duo weer samen, vanaf hun wolkje ons aller zielen vermaken. Rijk de Gooijer was meer […]
Fictie, Liefde
Duizend-en-één-jaar?
Al bijna duizend jaar lig ik te woelen in mijn bed. Ik kan niet slapen, hoe hard ik het ook probeer. Ik heb al vaak onder mijn matras gekeken, maar een erwt kan ik niet vinden. En er zijn ook geen appels in de buurt. Ik heb al duizend keer […]
Liefde, Mensen
En daarna?
Ze leefden nog lang en gelukkig: Hij in een doorzonwoning met Henk in Almere, Zij aan de plassen bij Loosdrecht met Roberto. Na 5 jaar waren ze als goede vrienden uit elkaar gegaan. Die frutsels waren toch nooit zijn smaak geweest, dus die nam Zij mee, en de cd’s had […]
Communicatie
Zij
Ze kondigde zich aan ergens na het einde van de winter en voor het begin van de lente. Het eerste wat ik van haar zag, was haar linkerschoen. Een dieprode linkerschoen. De deftige neus kon niet verhullen dat er zich kleine scheurtjes aftekenden in het leer. Alsof ze bij elke […]
Politiek
Ik? Cynisch?
Mauro mag een studievisum aanvragen en in afwachting van het wijze woord van de heer Leers mag hij in Nederland blijven. De partij van het gezin, de hoeksteen van de samenleving, heeft dit in zware onderhandelingen weten te bewerkstelligen. Zelfs de heer Wilders, doorgaans toch recht in zijn leer, streek […]
Fictie, Politiek
Er was eens…
Er was eens een jongetje uit een ver land. Hij kwam in zijn eentje met het vliegtuig en kende helemaal niemand. Gelukkig waren er lieve mensen die hem een warm thuis gaven. Blij en gezond groeide hij op. Hij had veel vriendjes en deed zijn best op school. Hij maakte […]
Communicatie, Mensen
Zucht, peins, kraak…
Ik kijk door het raam en zie de weerspiegeling van mijn gedachten. Als ik eens goed naar mezelf kijk valt het me op dat ik vooral heel erg moeilijk en bezorgd kijk. Ik kan het niet scherp zien, maar ik weet dat ik er oud en vermoeid uitzie. Ik ben […]
Mensen
Ze leefde nog… uuuh
Ze was ziek, zwaar ziek. Op wat waarschijnlijk haar laatste verjaardag zou worden, wilde zij graag een prinsesje zijn. Met naald en draad werd van oude stof een jurkje gefabriceerd en een met aluminiumfolie omwikkeld en met kralen beplakt karton deed dienst als kroontje. De overige kinderen hadden feestmutsen gemaakt […]
Communicatie
De sneeuwman
Onder enkele juichkreten van een stel kinderen zie ik het levenslicht. De voetsporen die zij achterlaten sneeuwen langzaam dicht. Terwijl ik buiten in de kou sta, brandt binnen een uitnodigend licht. Een man zit in zijn zetel voor een knetterend houtvuur. Met zijn lepel draait hij rondjes in zijn mok. […]
Fictie
Een sprookje
Er was eens een Sprookje, dat op zoek was naar publiek. Het was niet bijzonder: geen kwetsbare prinsessen; geen stoere prinsen die wilden vechten voor liefde op het eerste gezicht; geen draken die gewillig neergingen voor een hoger doel. Niks van dat al. Ons sprookje werd overschreeuwd door Disney en […]
Natuur
Dierenpark Emmen geëvacueerd na val olifant
Tijdens de evacuatie van Dierenpark Emmen moesten we in de rij gaat staan. We werden allen grondig gefouilleerd. De Animal Cops van Dion Graus keken streng toe of alles correct verliep. Marianne Thieme had enkele onderzoekers gevraagd om een forensisch kijkje te nemen op de plek des onheils. Voor me […]
Familie, Mensen, Poëzie
Onverwerkt verdriet
Ik mis je, ook al ken ik je niet. Jij bent slechts een gelaat op een oude foto en wat onverwerkt verdriet. Meer liet je niet achter, meer mocht het niet zijn. veel vragen branden op mijn lippen maar geen van de antwoorden bereikt mijn hoofd. De jaren die verstreken […]
Mensen
Laat maar los
‘Laat maar los,’ zei hij tegen mij. ‘Ja maar, ik heb ‘m al mijn hele leven,’ jammerde ik. ‘Laat maar los, kan best.’ ‘Mag hij dan een poosje bij jou logeren?’ ‘Tuurlijk! Kom maar op!’ ‘Hoe gaat ‘t met hem?’ ‘Goed, ik heb al die tijd niet van hem gehoord. […]
Maatschappij, Mensen
Een dag in november
Ik had het op mij genomen een heuse Roman te schrijven die maand, Nanowrimo, het motto dat je deed beseffen dat velen met jou met de geest en de tekst worstelden. Misschien een brievenroman. Ik begon aan een brief aan een gevangene, die opgebeurd moest worden. Ik vertelde hem van […]
» Volgende stukjes
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties