Midden in een van de ergste stofstormen ooit, vloog de heks naar huis. Ze zette de vliegbezem op het stoepje en vluchtte haar hutje binnen.
Het stof jaagde de hele nacht door het bos. ‘s Ochtends lag het zo hoog, dat de voordeur vast zat. Maar buiten stond haar bezem. En die had ze nodig om binnen te vegen; het stof was door de kieren en naden zelfs tot in haar keukentje gewaaid.
Verzin iets, sprak ze zichzelf streng toe. Tover iets, bedenk wat, doe wat! Me dunkt dat hier genoeg stof tot nadenken ligt.
Ze pakte wat stof op, liet het dwarrelen, en bedacht nog één sprookje. Het ging over een heks die middenin een stofstorm naar huis vloog.
« Ik, Assepoester
IJs en Wederdienende »
« Ik, Assepoester IJs en Wederdienende »
Communicatie
Het laatste sprookje
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van KateboeK of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Ik, Assepoester IJs en Wederdienende »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Je bent goed op dreef! Deze is wel grappig.
Absoluut geen stoffig verhaaltje.;-)
Volgens mij heb je wel iets met stormen…
@Hay Dat zal de herfst wel wezen… 🙂
🙂