Iedere dorpsbewoner kent hem als Frank Dumas, eeuwig lijkend vrijgezel. Tot nu toe is het gewoonweg niet gelopen zoals hij had gehoopt. Hij bewoont een vrijstaand keuterboerderijtje net buiten het dorp. Kippen, ganzen, geiten, het loopt er allemaal. Op zijn vaste kroegavond liet Frank, dronken als hij was, zich overhalen om een bezoek aan de dames van plezier te brengen samen met wat andere kroeggangers.
“Ik brand van verlangen” zei Frans voordat hij uiterst opgetogen en voelbaar zenuwachtig naar binnenging. Zijn dronkebroeders wachtten buiten of op hun beurt. Binnen no-time kwam Frans weer naar buiten. Zijn kruit verschoten voordat het avontuur goed en wel begon. Vanaf die dag weet iedereen waarom de echte achternaam van Frans niet meer wordt uitgesproken.

En zo ben ik een stuk wijzer geworden over Dumas.
Toch wel benieuwd naar zijn echte naam. Maar laat het maar een geheim blijven. Wel zo leuk voor het verhaal.