Mijn chef wilde rond Kerst opeens aan liefdadigheid gaan doen. ‘Laten we een filiaal in een Afrikaans dorp openen,’ stelde hij aan mij voor. ‘Dan hebben die mensen ook iets te eten.’ Ik vond het een sympathiek plan, maar ik zag wel enkele beren op de weg. Mijn chef reed […]

Huibje heette eigenlijk Huib, maar dat wist bijna niemand. Hij was de speelbal van de groep, het opdondertje. Huibje deed alles wat van hem gevraagd werd, omdat hij dacht daardoor een betere positie te kunnen krijgen. Dat gebeurde niet en gaat niet meer gebeuren. Huibje is gisteren overleden. Een lid […]

Net vandaag hoor ik dat je schreef. Vroeger waren het epistels in agenda’s. Nu kort. 120 woorden lang. Pas na je dood lees ik het terug. Ik begrijp je nog weer beter. Maar zit met nog meer vragen. Vrienden voor altijd. Altijd klinkt zo lang. Bij jou was het maar […]

Gerard laat zich sinds een aantal jaar Reiki noemen. Vanaf het moment dat hij deze naam aannam doet hij op elke koude dag een zonnegroet vanuit zijn achtertuin, op de yoga-mat van zijn vrouw. Gisteren was het negentien graden en deed hij een zonnegroet. Vandaag sneeuwt het. Reiki loopt schreeuwend […]

Nienke worstelt. Oscar wil alle kanten op behalve de goede. De dressuurproef waar ze mee bezig is, is ze al vergeten. Er is maar een ding belangrijk: Oscar overhalen om de volte rechtsom af te maken. Het bokken en steigeren kan haar niet schelen. Dat zit ze wel uit. Vanuit […]

Nienke haalt keer op keer de borstel over het paardenlijf. Terwijl duizend en meer dingen door haar hoofd spoken, hangt de pony genietend tegen haar aan. De warmte en geur hebben een troostend effect op Nienke. De pony’s zijn haar beste vrienden. Ze snappen haar, en zij snapt hen. Daar […]

Op haar zolder staat een duikelrek. In een koude februarinacht had ze het samen met haar man uit een speeltuin gestolen. Met plastic schepjes die voor hun doodgeboren kind waren gekocht haalden ze het duikelrek uit de grond. Daarna vermomden ze de plek tot molshopen, gemaakt door mollen met obesitas. […]

Nienke veegt tranen van haar wang. Ze was juist bezig met de bomen in de tuin. Er komen kleine groene puntjes aan. Blaadjes? Lente! “Waarom ga je niet buitenspelen zoals normale kinderen?” had mama gezegd. Ze had erbij gezucht. “Maar mama, kijk, het wordt lente! De boom heeft allemaal groene […]

Hoe lang heeft Will nu op intensive care gelegen? Kunstmatig in leven gehouden in een kamer met meer bekabeling dan een mens in een hand kan dragen. Laat staan verdragen. Maar hij komt er weer bovenop zo is aan de familie verteld. Het was kantje boord. Dat mag duidelijk zijn. […]

Nienke zit op het randje van de zandbak, staart naar de wervelstorm op het plein. Oudere kinderen elastieken, spelen voetje van de vloer, jongens voetballen. Achter haar spelen kleuters met schepjes en stepjes. Nienke zou graag meedoen maar niemand nodigt haar uit. Nienke weet dat de andere kinderen haar maar […]

Ontplooi me zelf kan ik het niet meer ingesloten door zelfopgelegde grenzen ligt alles, groot of klein buiten mijn kunnen Verbeeld me zelf kan ik het niet meer afgesloten door zelfopgelegd censuur ligt alles, groot of klein buiten mijn verbeelding Betrek me zelf kan ik het niet meer buitengesloten door […]

“Ga je lekker?” vroeg ik aan de jongeman die aan mijn fiets stond te pongelen. Geschrokken zette hij het op een lopen. Als een haas ging hij ervandoor. Ik rende hem nog achterna maar hij was al snel uit het zicht verdwenen. Zijn signalement had ik wel snel opgenomen. Klein, […]

Ik stond weer eens op het punt om jarig te worden, en geliefden, vrienden, kinderen en vage kennissen vroegen wat ik wilde hebben. “Geld,” zei ik, “daar heb ik nooit genoeg van.” En ze gaven geld. Blij ging ik naar de boekwinkel en kocht een boek. Het was een biografie […]

De nerveuze chirurg ziet vreemde namen op de lijst van de geplande operaties. Ook begrijpt hij de codes niet die erbij staan. Druppeltjes koud zweet glijden van zijn voorhoofd als hij onrustig om zich heen kijkt. Waar is zijn trouwe assistente gebleven en waarom ziet hij op elke deur vreemde […]

Het zal weer eens niet waar zijn, ik drink wat in een kroeg waarschijnlijk heb ik dus een avontuurtje voor de boeg want vóór de twintig juni moet de schrijver weer beginnen om voor zijn personage weer een prooi te gaan verzinnen. Hij schreef me als een weesje met een […]