Hij rook naar Fresh Up en Brylcreem. Zijn beroep was huisschilder en als hij thuiskwam van zijn werk rook hij naar verf. Vooral de droge geur van stopverf staat me nog levendig voor de geest. En dan kwam hij thuis in zijn witte overall die onder de verfvlekken zat. Om zijn middel droeg hij een versleten militaire koppel. Op zijn haar en zijn gezicht zat witte poeder van het schuren. Vaak zat er nog een boterham in zijn broodtrommel in zijn leren schooltas die hij als schilderstas gebruikte, verdwaald tussen schildersmateriaal zoals plamuurmessen en stopverfmessen. Ik vond de muffe, kleffe smaak van die boterhammen heerlijk.
De tas van mijn vader had iets magisch. Mijn vader was magisch. Kindertijd is magisch.
Heel mooi, Defrysk, met sprekende details.
Geuren roepen levendige herinneringen op.
Herkenning van alle geuren en smaken, die je beschrijft en inderdaad: Kindertijd is magisch en blijft het gelukkig ook
Mooi! En fijne, magische herinneringen.
Mooi. Moest bij koppel wel nadenken en zelfs opgezocht.
Ja, die indrukken blijven!