Mensen, ik pas. Ik heb hier geen zin in. Het voelt gewoon niet goed. Sterker, het voelt alsof de bodem onder mijn voeten vandaan is geslagen.
In al die jaren dat ik bijna elke week een stukje van 120 woorden schrijf en publiceer, heb ik dit nog niet meegemaakt. De afgelopen week was daarom ook een regelrechte nachtmerrie. Maandag, dinsdag, woensdag, donderdag…. geen inspiratie. Nu is het vrijdag. Mijn week is inmiddels vergald. Daar gaat mijn stukje, mijn hoop op het ‘weekwinnaarschap’.
Wie is hier verantwoordelijk voor? Geen thema! Dat kun je me niet aandoen! Geef me alsjeblieft één enkel woord en ik doe weer mee. Maar op deze manier, zit het er helaas niet in. Dus ik pas. Sorry.
Jammer Irma. Weet ik dat ik nu juist van jou “een vrije 120W” had verwacht.
Irma, als er iemand is die meerder malen op een themaloze week heeft aangedrongen ben ik dat wel. Ik heb zelfs regelmatig themastukjes hiervoor gebruikt/misbruikt.
En wie laat er nu lelijk verstek gaan…? Juist!
Ik buig deemoedig het hoofd en geef jou vanuit mijn hart een welgemeend hartje.
Nee! Niet doen. Niet passen.
Ik herken het wel hoor. Volslagen inspiratieloos. Wat een rare week.
Heb blijkbaar toch een woord nodig om het te laten broeien en groeien.
Hoop dus dat het snel maandag is.
Voor nu een hartje onder de riem.
Nou Ewald, ik mis je natuurlijk ook anders, maar juist in deze week. Klaarblijkelijk gaat toch het merendeel voor het themawoord. Mij verbaast het!
Irma, grappig: passen en toch meedoen. 😉
Volgende week maandag is het leed weer geleden.
Leuk, Irma! <3
Aangenaam verrast met zoveel leuke reactie. Zo zie je maar weer wat een themalooos thema kan brengen. Bedankt!
ja, hier spreekt een addict!
Knap dat je dat toch weer in 120 woorden hebt verwoord.
Het doet me denken aan mijn moeder die in haar dagboek regelmatig bovenaan schreef: “Niks bijzonders gedaan vandaag”. En dan toch de hele pagina vol schrijven.
Ik vond het ook raar dat vorige week themaloos was.