“De mosterdplant van de familie de Vriess zal moeten worden verplaatsst met zessentwintig ssentimeter.” “Je doet hem zo goed na, hè. Meessterlijk gewoon.” “Hadden ze die opnamess nu niet een paar dagen uit kunnen sstellen? Het wass zo wel heel ssneu voor hem.” “Hou op, ik kan niet meer.” “Hij […]

“Moet ik alles voorkauwen? Je bent oud genoeg om dat verstand van je een keer uit te pakken toch?” “Je hoeft niet zo giftig te doen hoor, ik vraag het straks pap wel.” “Oh natuurlijk. Vraag je dan ook even of hij zorgt voor een dak boven je hoofd?” “Ik […]

“Lieverd, ik ben bang dat…” “Wat.” “Nou, dat het gewoon niet gaat lukken.” “Doe dan het grote licht aan. Het is hier ook veel te donker zo.” “Dan nog. Ik krijg ‘em met geen godsmogelijkheid omhoog.” “Lekker dan. Je had het beloofd.” “Lieve meid, het moet wel kunnen.” “Dus het […]

“Geef de mosterd even aan, wil je?” “… Mmmh, sorry,… wat zei je?” “De mosterd. Waar zit je met je gedachten?” “Wat doet dat ertoe?” “Waarom antwoord je elke vraag met een wedervraag?” “Doe ik dat?” “Ja. Dat doe je. Nu ook. Op die manier hebben we nooit een echt […]

“Hier staat in de krant dat de Mosterdman wederom te laat was, om een geduwde vrouw onderaan flat op te vangen.” “Dat is toch dat kereltje met z’n mosterdkleurige maillot en z’n mosterdkleurige cape.” “Inderdaad, hij draagt ook altijd zo’n stinkende tube mosterd aan z’n riem.” “Vergat hij het dopje […]

‘Hou vast!’ ‘Waarom?’ ‘Die stunt’ van jullie Chinese buren haalt alle klanten weg. Je moeder is woest! Dus je moet wit worden en dan geschminkt als piet. Zorg dat je de emmer recht houdt, anders loopt de verf eruit!’ ‘Waarom moet jij haar zoon wit schilderen?’ ‘Omdat ze graag Sinterklaascadeautjes […]

“Ik ben blij dat het bijna zover is.” “Nou.” “Het was een vreselijk mens.” “Zeg dat wel.” “Hoe laat komt ie?” “Een uur.” “Eén uur? Hoe moet dat dan met de lunch?” “Tja.” “Ik moet lunchen anders trek ik het echt niet. Straks val ik flauw als hij die spuit […]

“Als ik ’s ochtends wakker wordt, hoef ik niet na te denken over wat ik de dag ervoor gedaan heb. Het is elke keer hetzelfde. Opstaan, douchen, aankleden, ontbijten, fietsen naar het werk, werken, fietsen naar huis, eten en slapen. Ik weet niet of ik dat nog wel langer kan. […]

‘Moet je kijken, een schrijfwedstrijd, honderdtwintig woorden, een verplicht woord: mosterd.’ ‘Grappig. Doe mee. Dat kan je wel.’ ‘Ja maar ja, mosterd, wat moet je daar nou over schrijven. Dat wordt zo’n gekunsteld verhaaltje van niks.’ ‘Nou je schat je zelf weer lekker hoog in. Gefeliciteerd.’ ‘En bedankt. Leuke website […]

“Als een egel in een ruimte vol ballonnen.” “Wat brengt je dan op deze plek?” “Ik zou hier nooit heen gaan. Daarom ben ik hier.” “Dat begrijp ik niet.” “Grenzen verleggen. Mensen observeren. Een sociaal experiment.” “Wil je een biertje?” “Nee, bedankt. Waar kom jij voor?” “De vrouwen. Ik kom […]

Dorette Schwarzschwanz speelt hedenavond in de Stadsschouwburg de stoffelijke resten nummer veertien, in As groot in de versie van achtsnarige zak roerbakbraaksel en onstuitbare epidemie van neuspeuteren, ooit door Eugène Zeulbak zonder gène opgedragen aan Europese vorstenhuizen incluis, maar toch niet te lang in de kluis gebleven. Wie Edward Driekwart […]

“Ik zie dat jij net wilde gaan eten. Excuses voor onze slechte timing.” “Klootzak, maak me los!” “Frietjes… Ik zondig al een tijdje niet meer, maar dit is moeilijk te weerstaan. Heb jij ook kroketjes besteld?” “Wie denk je wel niet dat je bent, sodemieter op uit mijn huis.” “Kijk […]

Daar stond ze dan, de buurvrouw waar ik al 10 jaar smoorverliefd op ben. Haar oma was overleden en ik was als buurman bij de begrafenis. Ze huilde want haar Oma was alles wat ze nog had. Haar ouders waren al zeker 16 jaar dood en Oma woonde één straat […]

‘Het kleinste van alle zaden groeit uit tot de grootste onder de planten.’ ‘Waar heb jij het in vredesnaam over?’ ‘Een vergelijking. Over een mosterdzaadje, zo staat het geschreven in de Bijbel.’ ‘Daar staat zoveel in, hoe kom je daar zo bij?’ ‘Ik zag een schrijfwedstrijd op 120 woorden.’ ‘Dat […]

In de broeierige straatjes van Hanoi heerst een ontzettende drukte. Iedereen zet een handeltje op, iedere straat zijn eigen specialiteit. Hier zitten de graveurs bij elkaar, ze maken je grafschrift voor een prikje. Wat verder heb je de bezemventers, de schoenenleurders en achter de hoek de koperwikkelaars, ze zitten op […]