Het was het uitzicht waarvoor Bernhard elk jaar terugkwam naar het Gasthof in Zell am Ziller, in oost Tirol. Niet de gastvrije mensen van het hotel, die ervoor zorgden dat hij niets te kort kwam. Tirol stond bekend om haar gastvrijheid. Niet de kamermeisjes die altijd glimlachten en een taal spraken die hij niet kende. Of de vriendelijke mensen in het dorpje die hem altijd hartelijk groetten. Bernhard was een zachtaardige man, dan zijn mensen vaak vriendelijk tegen je. Het was ook niet de traditionele herberg waar hij ’s middags vaak te vinden was voor een afzakkertje. Kroegen waren er thuis ook, hoewel de schnapps daar toch altijd anders smaakte. Nee, het was het uitzicht waarvoor hij elk jaar terugkwam.
« Loopgraven in de sneeuw
Honger(4) »
« Loopgraven in de sneeuw Honger(4) »
Fictie
Uitzicht
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van bartsnel of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« Loopgraven in de sneeuw Honger(4) »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel mooi stilistisch opgebouwd, Bart, Daar houd ik van!
<3
Volgens mij is het oost-Tirol, zie https://onzetaal.nl/taaladvies/advies/zuidoost-nederland
Daarmee heb je dus een extra woord voor je stukje ter beschikking 🙂
Hier hou ik van! Dat opbouwen en dan achterlaten in gedachten. Super!
Dank jullie wel! Ik heb er bewust voor gekozen om het stilistisch te houden, zonder plot. Blij dat het wordt gewaardeerd.
Mooi geschreven Bart. En om Frank even terecht te wijzen: (Nee hoor, maar toch….) 🙂 Oost-Tirol met twee hoofdletters en streepje.
Helemaal correct, Mies. Al heeft de hoofdletter natuurlijk geen consequentie voor het woordenaantal 🙂
mooi Bart, ik moest vanwege de naam aan Prins Bernhard denken,