Schrijf mee!
« »

Communicatie, Cultuur, Familie, Mensen

Het jongetje dat mama zei

15 december 2014 | 120w | Amber | 5 |

Mijn schoenen zijn nog rood van het zand, op mijn shirt zit een dubieuze vlek. Met twee koffers en een tas vol souvenirs sta ik op Schiphol, tussen de mensen van wie ik maanden geleden afscheid nam. Ik ben weer thuis, maar zo voelt het niet. Het doet me weinig, die schone westerse wc, warme douche en propere maaltijden. Mijn oude leven is terug, alsof ik nooit ben weggeweest. De tijd zal hem mij doen vergeten, maar ik zal elke avond naar de sterren blijven kijken, zoals we iedere avond samen deden. Dan zal ik aan hem denken en hem het beste toewensen. Dan zal ik hem weer even missen. Hij, het jongetje dat mama zei. Hij, mijn Afrikaanse zoon.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Amber of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »