Het viel ook toen al niet mee, op die leeftijd. Het is lang geleden en voelde toen al niet natuurlijk. Op stelten kwam je niet hard vooruit. Je voelde je iets groter, verheven, maar daarom niet minder wankel. Iedereen keek tegen je op, dat wel. Maar eigenlijk wist je ook, […]

Elke dag pers ik mezelf anderhalve sinaasappel om maar aan de slogan ‘tweehonderd gram groenten en twee stuks fruit’ van het voedingscentrum te kunnen voldoen. Ik weet niet of ik me er beter door voel en of al die vitamines goed voor me zijn. Bijzonder hoogleraar aan de universiteit van […]

De blinde Pers zat in de achterkamer van de bungalow bij zijn oude vriendin, in een stadje in Brabant. Ooit was hij ingenieur bij een oliemaatschappij, nu was hij vooral het object van zorg van tante Jeanne. Zij dweepte graag met grote namen. ‘Mijn goede vriend Drees, Juliana mijn maatje, […]

Een jongetje rent de wachtkamer binnen en installeert zich voor een magneetbord met kleurige letters. Mama volgt met zijn kleine zusje op de arm. Ze dropt het kruipertje naast broerlief op de grond en nestelt zich zwijgend in een kuipstoeltje. ‘Ga jij de letters zeggen, mama?’ Mama perst haar lippen […]

Met het wekelijks toenemende aantal liquidaties in het criminele circuit groeit de internationale reputatie van Amsterdam. Onze hoofdstad, vanwege zijn grachtengordel bekend als ‘Het Venetië van het Noorden,’ raakt heden ten dage in de internationale pers bekend als ‘Het Venetië van de Moorden.’ Amsterdam blijft laconiek. Hier dobberen lijken in […]

Ik had eindeloos geduld maar nu begon alles te verschuiven. Ik was bezig me te verankeren, zij was bezig zich te bezinnen en te zoeken naar het einde. “Zullen we gaan fietsen?”, vroeg ik dan, maar zij bleef liever in de stacaravan. We aten spaghetti met feta bolletjes. een van […]

Persoonlijk vind ik het heel moeilijk uit te leggen aan iemand die het niet snapt, misschien ook wel helemaal niet wil snappen. Daarom beschouw ik dit als een bijzondere uitdaging, die ik tot een tot goed einde wil brengen voor de persrollen vannacht gaan draaien. Ik heb de televisiebeelden bekeken, […]

Vandaag zag ik hem op tv. De pers is er druk mee. Allemaal nieuws uit tweede hand, dat wel. Onvaste foto’s, en filmpjes die beverig ogen. ‘Men’ heeft hem het laatst gezien in de Groningen. Lef kun je hem niet ontzeggen. Van de andere kant; hij slaapt in de buitenlucht. […]

In mijn vroegere werk bestreed ik huiselijk geweld. Het was in het begin vooral een zaak, en later een baan, voor vrouwen. Niet allemaal lesbisch, zoals de buitenwereld wel eens dacht. Lange tijd was ik zelfs de enige lesbo in het team. In latere jaren maakten ook mannen hun entree. […]

Daar zit hij dan: langs de waterkant geduldig wachtend: De hengelaar. Het water klotsend aan zijn voeten. Wat valt er meer te doen dan zitten en wachten op wat komen gaat? Je weet het immers nooit maar daar gaat het nou net om: die onzekerheid: leven op het randje! Zwijgend […]

Afgelopen zaterdag werd mijn vader negenentachtig. Op vrijdag gingen we samen boodschappen doen. Hij zou telefonisch gebak bestellen, maar vergat het. Voordat ik zaterdag op visite ging, reed ik langs de winkel en kocht gebak voor de gasten. Ik herinner me dat vroeger bij zijn verjaardag het hele huis vol […]

Ze noemden hem de Pers. Maar of hij echt uit Kashan, Istafan of Tabriz kwam, was onbekend bij de mannen van de Varangiaanse Garde. Normaal gesproken boeide het hen niet. Sterker nog, velen waren bewust onduidelijk over hun herkomst. Ballingen, vluchtelingen of anderszins verweesden waren ze. Gelokt door de forse […]

‘Mama, morgen moet ik vroeger naar school. We gaan een tentoonstelling bezoeken,’ zei Karsten. ‘Leuk,’ antwoordde Marina. ‘Waarover gaat het?’ ‘Over Perzië. We krijgen een rondleiding van iemand van ginder. Spannend he, mam?’ ‘Absoluut. Ik ben benieuwd.’ De volgende dag stond Marina aan de schoolpoort. Karsten kwam enthousiast aangelopen. ‘Hoe […]

Een bevriende politicus zei ooit tegen mij: “Het enige nieuws in de pers dat je moet geloven zijn de rouwadvertenties.” Ik moest aan die uitspraak denken toen mijn Portugese buurman, Carlo de Adelaar, grinnikend, mij op zijn laptop de volgende tekst liet lezen op een internetsite: “BRASILIA – In Brazilië […]

Paarse en witte krokussen kleuren de groene strook tussen de 2 grijzen stukken asfalt. Ze zijn de aankondiging van de zomer, een belofte van warmer weer. Mijn gedachten dwalen af naar ons gesprek van gisteren. We waren eerlijk en beiden wisten en weten we de betekenis van elk woord dat […]