Anton Wachter, Frits van Egters, Batavus Droogstoppel en Lodewijk Stegman lopen door oud Amsterdam. Ze hebben er allemaal een geschiedenis, aan de Lauriergracht, in Betondorp, aan de universiteit. Ik hoor een paar flarden van hun gesprek. Het gaat over gelijk hebben en gelijk krijgen, over helden en anti-helden en over schrijvers en hun boeken.
´Wij verbeelden slechts dat wij bestaan,´ zegt Frits. ´Wij zijn bedenksels van anderen,´ reageert Lodewijk. ´Toch bestaan wij echt,´ roept Batavus, ´ wij leven in de hoofden van veel mensen en we prikkelen hun gedachten en gevoelens. Zonder ons zijn die schrijvers nergens, wij personages zijn het cement, zonder bindmiddel zijn er alleen maar losse stenen en is er geen literatuur.´
´Wat denken die schrijvers eigenlijk wel?´
Welke schrijvers en boeken herken je?
Goeie vondst, José!
Moet even wennen aan het nieuwe thema.
Hoe dan ook, goeie tekst.
Rob.
Op zich een aardig idee, maar de uitwerking komt op mij net wat te gekunsteld over.
José van Rosmalen,
Eerlijk gezegd ken ik er geen één.
Volgens mij heb ik wel literatuur gelezen maar ik let daar niet zo op eigenlijk.
Wacht eens, Droogstoppel was een collega van “Sjaalman” toch?
Max Havelaar?
Origineel bedacht @José
Ik herken de schrijvers Simon Vestdijk, Gerard Reve, Frederik Hermans en Multatuli 🙂
Nel klopt: de laatste delen van de Anton Wachterromans van Vestdijk spelen in Amsterdam, net als de Avonden van van het Reve, Ik heb altijd gelijk van Hermans en ook de Max Havelaar van Multatuli ( Douwes Dekker) begint met de fictieve schrijver Droogstoppel in Amsterdam. Hay heeft wel gelijk dat het geen echt verhaal is, maar Droogstoppel bracht me op het idee te spelen met personnages.