Marcello Mascarpone Nepjes roept drie maal ‘Replica!, Republica.’ Alexandra Gorgonzola Nepjes nipt aan haar rijstepapijsje en prijst de kwaliteit van haar versnapering stap voor stap. Haar moeder Esperanza Mozzerella Nepjes prijst niets aan, maar smult van eenzelfde rijstepapijsje. Replica? Zowel Alexandera als haar moeder weten wel beter. Een verschil van […]

Gideon was laat begonnen aan zijn avondwandeling door de duinen en in de verte ruiste de zee. ‘Ik ben te laat vertrokken’ dacht hij. ‘Volgende keer moet ik vroeger opstaan.’ Sinds jaar en dag maakte hij deze wandelingen na zijn werk. Ze maakten hem rustig en hij had de gelegenheid […]

Autoverzekeraars sms-en hun klanten een alert bij ijsvorming. Dat is een onschuldig ideetje vergeleken met mijn iPhone die de gitaar kan stemmen, alle wereldmuziek kan afspelen, betalen, scrabbelen en – jawel – kan bellen. Met een app vind je de weg naar een geldautomaat in elke vreemde stad. Dat gaat […]

“Wat ben je toch lief.” “Dank je, lief dat je het zegt.” “Ik ben soms best aardig.” “Weet ik.” “Wat doen we nu?” “Ik bevestig dat ik soms best aardig ben.” “Ja, soms.” “Wat bedoel je daar mee?” “Precies wat ik zeg: soms ben je best aardig.” “Wat krijgen we […]

Hij stond voor écht! Niks ersatz. Geen namaak nep, geen schone schijn… Hij toonde zich niet zoals hij was: Hij profileerde zich! Merknamen, logo’s en slogans belichtten met hun vermaardheid zijn imago én geweldige persoonlijkheid. Meende hij. Een auto van een duur merk, kleding met het juiste beestje op de […]

Met een brede glimlach word ik huilend wakker. De tranen stromen over mijn wangen. Ik vind het helemaal niet erg. Ik proef het zoet en zout van onvervulde droom. Hoe vaak zal ze nog verschijnen? Een wiskundige berekening volstaat niet. Moeder in kwadraat. Ik was negen toen ze van mijn […]

De koperen turfkist is een erfstuk van mijn overgrootouders. ‘Niet op de kist zitten,’ zeiden mijn ouders. ‘Hij is antiek!’ Jarenlang hebben er brieven uit de oorlogstijd in gelegen: van mijn vader (als dwangarbeider in Duitsland) aan mijn moeder en vice versa. Naar de kist kijken deed ik graag, maar […]

‘De Aardappeleters!’ Kaleb wreef in zijn handen. ‘Daar heb ik altijd al eens een streep onder willen zetten. Juffrouw spits … De schaar alstublieft! Kan ik eindelijk dit meest bejubelde donker doek aan flarden snijden!’ Met een rood hoofd stak Daisy de schaar toe. ‘Ik weet dat dit niet echt […]

Als ik naar buiten kijk is het donker. Niet helemaal. De maan schijnt en de buitenlamp werp zijn licht vanaf de buren mijn tuin in. Ik sluit mijn ogen. Dan weer open. De zon schijnt, het zwembad ligt uitnodigend klaar om in te duiken. Weer sluit ik mijn ogen. Even […]

Er was eens een man die van verhalen hield. Hij had een voorliefde voor korte vertellingen van precies 120 woorden. Hij zocht overal: in bibliotheken, in boekwinkels, maar hij vond ze niet. Hij werd zeer treurig; zat bij de pakken neer en viel in een diepe slaap. Hij droomde, dat […]

Tienduizend, dat is een één met vier nullen. Toen ik, inmiddels alweer bijna zes jaar geleden, de virtuele deuren van 120w opende, had ik nooit gedacht dat het zover zou komen. Maar met deze woorden is nu officieel het tienduizendste stukje verschenen! Zeg dat het ongeveer een minuut duurt om […]

Hij hoorde bij de fían en die plunderde en slachtte totdat een Ierse koning hem een nacht stond op te wachten die had de fían nodig voor wat woede in de strijd hij maaide met zijn grote zwaard maar raakte leven kwijt. In de jaren zestig werd het zwaard geconserveerd […]

Voor alle duidelijkheid: als de procedure eenmaal is afgerond, is er geen onderscheid meer mogelijk. De replica krijgt uw dna, uw herinneringen, uw karakter, uw manier van praten, alles … We implanteren daarom een minuscule ID-chip in zijn voetzool. Voor de autoriteiten, zodat ze kunnen zien dat u het origineel […]

Over het donkere haar droeg zij een zwart gordijntje. Alle dames van de Middellandse zeeën droegen toen zulke dingen. Maar zij had er niet voor hoeven betalen. Ze was de vrouw geweest van een rijke Italiaan, een handelaar die handelde in kantjes, stofjes en sluiers, gesponnen door Chinese zijderupsen. Hij […]

De kotsvlekken van de zeezieke bemanning, het verweerde hout en de afgebladderde verf. Het spiegelretourschip is een toonbeeld van de Nederlandse koloniale tijd. De Portugezen vreesden de vloot van de Verenigde Oostindische Compagnie, een heldhaftigheid die door politici in de twintigste eeuw nog wordt benoemd als toonbeeld van de samenleving. […]