De koperen turfkist is een erfstuk van mijn overgrootouders.
‘Niet op de kist zitten,’ zeiden mijn ouders. ‘Hij is antiek!’
Jarenlang hebben er brieven uit de oorlogstijd in gelegen: van mijn vader (als dwangarbeider in Duitsland) aan mijn moeder en vice versa.
Naar de kist kijken deed ik graag, maar erin kijken nooit. Een ongeschreven regel.
Na de dood van mijn ouders heb ik eindelijk de brieven durven lezen. Geen voyeurisme, maar veel geleerd over hen, de oorlog en liefde!
Op internet kom ik nagenoeg dezelfde kisten tegen. Is hij echt of een replica? – ach, wat maakt het ook eigenlijk uit… Nu liggen er foto’s van mijn zusje en mij in, toen we nog klein waren. Waarde bepaal je zelf.
« De aardappelsnuivers
Moeder in kwadraat »
« De aardappelsnuivers Moeder in kwadraat »
Familie, Liefde
De koperen turfkist
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Han Maas of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
7 reacties
Reageren
« De aardappelsnuivers Moeder in kwadraat »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Zo is het Han.
Wat ik me afvraag, is het nu gebruikelijk om een komma te plaatsen na kijken en dus voor deed?
@Levja. In principe is dat zo: tussen werkwoorden, werkwoordsvormen plaats je een komma. Maar in korte zinnen, zoals in jouw voorbeeld, doe je dat soms niet omdat het dan de vaart uit de zin haalt.
Ja, dat dacht ik ook Han. Ik heb de zin ook hardop voorgelezen en een komma zou dan storen. Maar ik heb er ooit een dikke discussie over gehad, dus vandaar. Dank je voor de toelichting.
Levja, het is maar hoe je het interpreteert. Hardop voorlezen is een goede test.
Vreemd dat je een erfstuk in twijfel trekt qua echtheid. Het doet mijn inziens afbreuk aan het verhaal.
@Mien. Je vraagt je dat wel eens af, maar ook niet meer dan dat. De waarde die je er zelf aan toekent, is het belangrijkste. (Zoals ik ook schrijf.)
Tja, in dat geval wordt en blijft het voor mij daarmee ook een niet meer dan datje … Jammer.