Tinus is meer een stropop omhuld door een lap stof dan een teddybeer. Hij heeft geen ogen en uit zijn oren komt stro zoals haar bij een oude man. Tinus ruikt naar andere tijden en hij wordt kleiner naarmate ik ouder word. Mooi door lelijkheid, tijden zoals de oorlog doorstaan […]

Er was eens een stroman. Aan zijn lijf geen polonaise. Geen carnavalskostuum. Een mooi maatpak dat zijn stro goed deed uitkomen. Heel plichtsgetrouw. Alle vogels gingen met een boog om hem heen. Op de naastgelegen boerderij stond een liefelijk stropopje. Elk weekend andere kleren aan. Heel modebewust. Ze zou zo […]

De lente is de mooiste tijd van het jaar. De eerste zonnestralen die de kou verdrijven, het ontluikende, frisse groen, heldere sterren in de nachten. Met vrienden en familie vertoef ik graag op grote hoogte om het geploeter van de boer te aanschouwen. Wanneer hij eindelijk zijn paard van de […]

Een gat in de markt, dat zoeken we allemaal. Kleine jonge ondernemers en stokoude ZZPers. Niemand die het vindt. Nou ja, niemand? Bijna niemand. Het is ook zo vluchtig zo’n gat. Iedereen doet natuurlijk ontzettend zijn best. En zodra het gat gevonden wordt, tja, dan duikt iedereen er in. Badmutsen […]

Ze leek op een stropopje, gebronsd door het buitenleven en de zon. Haar stem klonk eveneens als gedroogd gras. ‘Je bent hees,’ zei ik. Ze tekende een vierkant in de lucht. ‘Iedere keer als we in formatie moesten staan, maakten we een vierkant. En dan moesten we roepen naar de […]

Een tovenaar dat was hij. De tovenaar van Jazz. De Blikken Man, de Stropop Man, de Leeuw met zonder Hart, ja zelfs die verdwaalde meid. Betoverd waren zij. Door de trillers, De halen en de stoten Verlieten haast de Gouden Weg Door schone zondagmorgen tonen. Een tovenaar dat was hij. […]

‘Wie lust er nog eéntje?’ Mama kon amper boven het gekakel van de meisjes uit komen. Schouder aan schouder zaten Miekes vriendinnetjes aan de lange keukentafel. Met hoogrode konen praatten ze honderduit en door elkaar. Ze raakten niet uitgepraat over de speurtocht. Als doorgewinterde Wie-is-De-Mol fans draaiden ze hun handen […]

DEZE WEEK WEER DRIE ONTHOOFDE STROPOPPEN IN OOSTERGAT. Boer Wouters propt de telefoon in de kontzak van zijn overall, terwijl hij controleert of het schrikdraad rond zijn eigen collectie vogelverschrikkers nog goed is aangesloten. Hij werpt de dames een kushandje toe. ‘Ik waak goed over jullie lieftallige nekjes, dus jullie […]

‘Hollanders, ik waarschuw jullie voor het gevaar. Er zijn in diverse steden standbeelden van mij opgedoken, waar ik in mijn nakie sta, alsof ik een soort stropop ben. Zo wordt er op schandalige wijze de spot met mij gedreven. Ik zal de linkse media, zoals de Telegraaf en Wakker Nederland […]

Steeds kleiner wordt zijn gestalte. Dit is definitief, terugkeren zal hij niet meer. Geheel op eigen kracht zal zij haar weg moeten vinden. Ze kijkt naar het stro in de schaapskooi. Was zij de afgelopen jaren niet meer geweest dan een stropop die zich willoos liet meevoeren? Ze heeft zelfs […]

Geweldig was het. Mijn avontuur op Stropop bij het Tjeukemeer. Nooit is een festival mij zo goed bevallen. Nu is het weer negen maanden wachten. Dan worden de nieuwe namen weer bekend gemaakt. Maar niet te ver vooruitlopen. Het afgelopen festival was helemaal top. En dan de namen. Shaken not […]

Vroeger danste ik op de tijd. Nu doe ik dat niet meer. De anderen zeiden tegen me: “dans, anders zak je weg.” Maar ik zei: “ik ben moe, ik dans niet meer.” De anderen keken bedroefd, zagen hoe mijn voeten, mijn benen, verdwenen in de tijd. “Het geeft niet,” zei […]

Norbert, een oudere man die de werkelijkheid steeds minder begrijpt, zoekt zijn trouwe herder Ceasar in de stromende regen. Als hij merkt dat zijn benen steeds vermoeider raken denkt hij er over hulp te gaan zoeken. Maar wie zou hem willen helpen in deze eindeloze nattigheid? Zijn zogenaamde vrienden en […]

We noemen ons: Duo Strijk en Zet en Barbara is, al voordat ze mijn vrouw werd, onze assistente. Zij geeft de verschillende strijkijzers aan, waarmee wij onze stunts uitvoeren. Jongleeracts met een knipoog naar het verleden. Gietijzeren bakjes gevuld met gloeiende kolen, massieve blokken opgewarmd op een potkacheltje en de […]

Het zal bijna vijftig jaar geleden zijn geweest. Toch zie ik het tafereel nog zo voor me. Mijn moeder stond te strijken in de kamer beneden. Veel later was er ruimte voor een aparte strijkkamer. Maar in die tijd was dat nog gewoon mijn meisjeskamer. We zullen hebben gekletst, over […]