De strenge vrieskou verraste iedereen volkomen. De zomer leek direct overgegaan in de winter. De onmisbare herfstregen was niet gevallen, gortdroog waren de beken en landerijen. In het dorp heerste een bedrukte stemming. Oma’s maakten hun kleinkinderen bang met de rampspoed die hen nu zou overkomen, zeker als ze hun […]

De kraan is stuk Dus weg is mijn geluk Er komt geen water uit de kraan meer De kraan is stuk Dat is even kut Maar wees dan blij dat de loodgieter bestaat Ik werd vanmorgen wakker en sprong onder de douche Maar nat werd ik niet, de hond ging […]

Lang leve de kraanprins. Hij is weer uitverkoren in mijn dorp. De man die de kraan ambieert op gezette tijden. Een belangrijk man in menig Brabants en Limburgs dorp. Vooruit, een stad mag ook. Krijgt zelfs de sleutel van de burgemeester. Hoe is dat mogelijk? Waar gaat de burgemeester dan […]

Bulderende wind, onstuimige branding. Het is waterkoud, maar door mijn thermokleding ben ik goed beschermd. Ergens in de verte: de strandopgang. Ik heb dorst. Nog even en ik ga drinken, omdat het kan. Bovenaan een bordje met Stiltegebied. De Amsterdamse Waterleidingduinen: een mooi gebied om even bij stil te staan. […]

Langzamerhand begon ik me af te vragen waar mijn teamleden toch last van hadden. Ik deed een relog op de groepschat, maar alleen Queenstar@rio en Deamoen_WTF waren online. In mijn beste steenkolenengels vroeg ik hen of ze iets meer wisten. Maar er leek een soort ruis over onze voicechat heen […]

Mijn zoon houdt ervan om lang te douchen. Wie niet eigenlijk. Echter, hij breekt records (in huis). Dan wijs ik er weleens op dat hij niet al te lang onder de douche moet blijven staan en zeg: “Anders raakt het water op.” Hij trekt zich weinig van het argument aan. […]

Mijn kraan lekt. Sinds kort. En ik kan er helemaal niets aan doen. Heel vervelend. Ik heb al vanalles geprobeerd. Hard aandraaien, vervangen, bakje eronder, nieuw ventieltje, in lood gegoten. Het helpt allemaal niet. Ook nog even met mijn grote trukendoos gebeld. Maar nee, het euvel is bekend en de […]

In juni 1977 zag ik hem optreden tijdens het Poetry International Festival in Rotterdam, dat toen nog in de Doelen plaatsvond. Hij had een zachte bedeesde stem en een donkere uitstraling. Jotie T’Hooft was een jonge Vlaamse dichter die schreef over zijn verslaving aan drugs. Die begon al op zijn […]

Een streep zwarte duisternis valt over mijn shirt, als ik de deur langzaam open duw, met een stil trillend gekraak alsof er niks, niks anders achter die deur is, dan het vuige zwart wat als een kwal over me heen zakt. Er is geen trap. Geen kamer, of ook maar […]

Afkickprogramma beëindigd, begin van onbekend Motivatie ebt weg, behoefte wordt sterker Geen vrienden en familie, niets boeiends op tv Onder de losliggende tegel ligt nog wat Eén lijntje kan geen kwaad Spiegelbeeld met twee gezichten Niet doen Wel doen Spiegeltje ligt klaar, scheermesje ernaast Twee stemmen: ‘Junk!’ ‘Bemoei je er […]

In de spiegel bewondert hij zijn megagrote biceps. Gladgestreken met olijfolie. Als een gorilla kromt hij zijn armen in de breedte, hangt wat voorover en gromt. Met zijn voeten stampt ie op de vloer. Eerst met links en dan met rechts. De korte broek zit afgemeten. Precies strak genoeg. Er […]

Mijn oude hond is overleden. Als het verdriet wat afgenomen is en er weer ruimte in mijn hart komt, ga ik kijken naar een nieuwe viervoeter. Samen met mijn dochter ga ik naar het dierenasiel. Misschien kunnen we een hond blij maken in ons gezin? We zien een witte Boemer. […]

Achter de voordeur, in de verschillende kamers, liggen de resten van wat vroeger heel was. Afgedankte onderdelen die liefde heten, vertrouwen, empathie of respect. Ooit was de deur nog een veilig baken tegen de meningen en aannames van de buitenwereld. De muren waren onneembaar. Maar de oordelen drongen door de […]

Mensen die willen sterven maar nog niet kunnen. Mensen die moeten sterven maar nog niet willen. Een hoofdverpleegkundige die te veel jaren patiënten heeft zien wegkwijnen. Het geluid van ambulances, iedere dag weer. ‘Zuster, wanneer komt u weer langs?’ een smeekbede van uitgeholde mensen, die haar vragen nachtmerries te drogeren […]

Ik was zeventien en jij net eenentwintig. Ik zong telegrammen en jij speelde percussie op Union Square. De wereld leek van ons, en wij woonden in het epicentrum. We kochten pizza op St. Marks Place en dronken bier uit bruinpapieren zakken. We dansten blootsvoets op de Sheepmeadow en later, liggend […]