Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Mijn vriend

22 november 2016 | 120w | Mas Papo | 4 |

We wisten zijn naam niet, dus noemde jij hem “mijn vriend”. Ik zag hem voor het eerst bij de supermarkt waar hij iets vroeg. Ik verstond hem niet en vroeg hem toen maar of ik iets kon meenemen. Kwark werd het, want de krentenbol die ik aanbood kon hij niet verdragen, zei hij, terwijl hij zijn buik aanwees.

Later vroeg hij geld, voor medicijnen. Hij zag er ziek uit en had die nodig, maar ik weet niet of het geld daaraan werd uitgegeven. Meegaan mocht niet, dat vond hij te pijnlijk.

De laatste keer dat ik hem sprak is al even geleden. Ik weet niet waar hij is gebleven. Was hij nog altijd een junk? Ik zal het nooit weten.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Mas Papo of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »