Omdat ik weet dat je ooit van mij was, doet het des te meer pijn. Ik zag je staan, rokend, in die portiek. Daar ben je dus nog niet mee gestopt zoals je beloofde 6 jaar geleden. Het is mij ook niet gelukt hoor, net zo min als het mij […]

Ed heeft de toekomst. Hij laat zich niet leiden door modegrillen, woorden van de dag, laat staan schrijfthema’s voor een week. Niet meer. Hij werkt aan zijn vrijheid. Ed is aan het afkicken. Als hij de laptop openklapt surft hij direct naar de website, die hij zou moeten vermijden. Hij […]

Midden in de nacht word ik gewekt met een muzikale boodschap van Milow, You Don’t Know. Wat ik wel weet is dat ik de boodschapper graag vervloek. Wat een onchristelijk tijdstip voor muziek. Vooral in de donkere dagen voor Kerstmis is de stilte van de nacht mij dierbaar. Zal ik […]

De feestdagen staan weer voor de deur. Die kun je moeilijk laten staan. Maar toch, net als een hele hoop mensen met mij, zie ik er tegenop. Zal ik ze wel binnenlaten? In vol ornaat. Kerstboom, kerststal, lichtjes, slingers, ballen, piek en engelenhaar. Worstebroodjes, pasteitjes, kerstkrans, bier en bowl, kalkoen […]

Een inktvis schreef het in visserslatijn tussen de zeesterren: een zeemeermin, min of meer de aas van haar school, zou tussen een walvis en een schip belanden. Ze hield er een visuele handicap aan over. Gelukkig wilde een witte stokvis de sirene door de stromen van haar golven begeleiden. Tot […]

Ik loop met mijn winkelwagentje door het eerste gangpad. Wat ik nodig heb weet ik eigenlijk niet, want ik heb van alles in huis. Toch ben ik zoekende… Het schap met onverwerkt is vol, ik pak wat, maar leg het gauw weer terug: over de datum. ‘Waar kan ik geloof […]

Met veel dedain laat de meeuw zijn kwakkie vallen. Precies boven de vuilnisbelt van Parijs. Goed gemikt. Hij ontvangt applaus. De volgende meeuw is aan de beurt. Met de teenvliezen bij elkaar, het frietje ertussen gefrot, stijgt ie op. Even goed fladderen, zweven en vliegen, de goede landingsbaan zoeken, aanvliegen, […]

Het schemert. Vormen vervagen, herinneringen verscherpen. Hier zijn haar kinderen geboren, hier ligt haar jeugd. Ze haalt een lapje over het aanrecht en bergt de laatste schoonmaakspullen op. Ze snelt de deur uit en bereikt net voor sluitingstijd de slijterij. Met een fles Veuve rent ze terug. Voor de laatste […]

Vrij snel vind ik de fiets van mijn dochter in de fietsenstalling bij het station. Ze heeft hem daar laten overnachten, en gevraagd of ik hem wil ophalen. Zij is met bus, trein en vliegtuig naar Spanje vertrokken. Naast de stalling staat een kleine vrachtwagen van het fietsendepot, volgeladen met […]

Weer twee mannen die een teamgenoot naaien, enkel en alleen omdat ze een vrouw is, dacht ik toen ik het artikel langs zag komen. Iemand diepte een stokoud interview op, uit de stoffige Hollywood-film-depots, over de walgelijke werkwijze van regisseur Bertolucci en Marlon Brando en Maria Schneider die geen actrice […]

Frits legt met een diepe zucht zijn kop neer op de rand van de bank. Zwart als de nacht, een Bouvier des Flandres, trouw tot op het bot. Hij volgt zijn bazin met liefdevolle ogen. Hij voelt haar intense verdriet. Hij drukt zijn natte snoet tegen haar wang en snuffelt […]

Op een goede vrijdag schreed de aartsbisschop met een hemelvaartje over het met goede voornemens en kinderkopjes geplaveide weggetje. Aan de laatste statie, zijn depot, hield hij halt. Daarin bemantelde de eerwaarde een zwarte voorraad religieuzen en pieten. Zijn missie was even geniaal als eenvoudig: de na het concilie ingetreden […]

‘”Alleen met je ogen kijken, niet met je handen.” Ik hoef het niet meer te zeggen tegen kinderen die zich vergapen aan het mooie speelgoed.’ ‘Hoelang hebt u hier een winkel gehad?’ ‘Dertig jaar.’ ‘En nu?’ ‘De winkel is het depot van mijn webwinkel geworden. De tweeverdienende ouders hebben meer […]

Ik had nog zo tegen hem gezegd: “Ga nou niet met je maten drinken na de wedstrijd! Bij de wijnproeverij krijgen we meer dan genoeg te drinken. Vooral bij het diner na afloop.” Apezat komt hij aan bij de Causerie. Zijn begroeting klinkt alsof hij zijn jongens traint op het […]

Ik kocht het boek ‘In depot’ jaren geleden op een rommelmarkt in mijn woonplaats. Het is het dagboek dat Philip Mechanicus schreef in Westerbork, het voorportaal van de dood van honderdduizend joden. Hij was journalist en schreef als een journalist. Mensen eten, vrijen, maken muziek, spelen kaart, kibbelen, proberen te […]