‘Je mocht niets van je moeder, Vreeswijk.’ ‘Hoe kom je daar nou bij, nicht Alida.’ ‘Heb je weleens cowboytje gespeeld?’ ‘Ja, met jou toch?’ ‘Met vriendjes bedoel ik.’ ‘Die waren nogal ruw. Moeder was bang dat ik me zou bezeren.’ ‘Ik niet dan, toen je me als squaw vastbond aan […]

Er zit een cowboy bij mij in de straat. Een echte ‘redneck’, zoals hij zichzelf noemt, uit het verre Amerika. Hij zit op zo’n honderd meter bij me vandaan. Met witte sokken in sandalen. Tachtig jaar is hij en hij woont sinds een jaar bij mijn buurvrouw in één van […]

Op zoek naar inspiratie voor een 120w-verhaal bezocht ik de Bloemenbuurt in Amersfoort. Vanaf de allereerste minuut genereerde mijn Keltiberische uiterlijk een mengelmoes aan associaties en oerinstincten bij de inboorlingen. Het autonome zenuwstelsel zwaait er de scepter. Het centrale zenuwstelsel wordt massaal weggezopen. Ik bestelde een flesje mineraalwater in een […]

We scheelden een paar jaar, mijn buurmeisje en ik. Ze was altijd opgewekt, ook al leed ze aan een nare heupziekte. Ze was altijd in de straat blijven wonen waar ik mijn jeugd heb doorgebracht. Nog steeds organiseerde ze één keer per jaar een gezellig avondje met ons, haar oude […]

Zou het nu nog kunnen, een sketch van de Tegenpartij waarin Nederland wordt opgedeeld naar voorbeeld van de thuislanden in Zuid-Afrika? Het westen van Nederland wordt Blankland, voor buitenlanders alleen toegankelijk met een pasje. Drenthe wordt Turkenburg. ‘Het voordeel is dat je in je eigen land naar Tunesië op vakantie […]

Mireille is een stadsmeisje. Ze heeft een kantoorbaan in het drukke centrum. Het werk boeit haar maar matig. Ze heeft drie vriendjes gehad, maar die relaties liepen stuk. Ze verlangt naar een vlucht uit de jachtigheid. Die wil ze vinden in een natuurlijke omgeving. Ze schrijft zich in bij de […]

Angela Merkel houdt het voor gezien. Al langere tijd zat het eraan te komen. Tegenvallende deelstaatverkiezingen geven net dat laatste zetje richting de uitgang maar deze -wellicht wat saaie- domineesdochter zal haar werk voor Europa nog wel even doorzetten. Daarna wellicht een Alternative cowboy… In een verdeeld Europa waarin een […]

Ik word ingehaald door elektrische bakfietsen met schuddende kinderen erin met hesjes aan. De bestuurders zijn zelf haast nog kind. Ze worden losgelaten op de plek waar ik vroeger cowboytje speelde. Ik heb medelijden met ze, want willen ze in hun vakantie niet vrij zijn en zelf uitkiezen met wie […]

‘Geen wapentuig,’ gruwelde mijn vader door de oorlog nog na. Dus liep ik met een eind hout op straat cowboytje te spelen. De buurvrouw schiep een precedent door mij een waterpistooltje te geven. ‘Jij bent dood.’ ‘Nee jij.’ ‘Nee, want ik schoot eerder.’ Onderhandelen leerde je op straat. Ruziemaken en […]

Ik hang mijn cowboypak aan de wilgen. Voortaan schrijf ik in dienst van de argeloze lezer. Weliswaar wil ik blijven genieten van de vrijheid om fictie te schrijven, maar in het kader van mijn nieuwe gedienstigheid zal ik passages met een hoog fictief gehalte in rode letters schrijven, passages waarin […]

Vanaf een bordesje Zie ik hem met zijn hesje, bruine ogen en stoppelbaard. Dat is wel een ontmoeting waard. Bijna in een draf Ga ik er hup, op af. Net als hij ergens binnen wil lopen Probeer ik een gesprek aan te knopen “Cowboy met je prachtige hoed. Ja die […]

‘Nee meneer, ik wil geen bloemen. Die horen bij een verjaardag of een bruiloft.’ ‘Dat is natuurlijk uw keuze, mevrouw, maar het leukt wel op.’ ‘Voor wie? Ik ben dan toch de pijp uit, of liever gezegd, een paar uur erna. Die bloemen gaan direct op de grote hoop.’ ‘Hoeveel […]

Ik ben verbaasd en verontwaardigd over het bericht dat uitvaartverzekeraar Dela vingerafdrukken van overledenen heeft gemaakt, zonder dat hiervoor van tevoren toestemming was gevraagd. Aan de nabestaanden bood Dela vervolgens de mogelijkheid om een persoonlijk aandenken, zoals een ring met die vingerafdruk te kopen. Na publiciteit hierover stopt Dela hier […]

‘Het weer is niet best, veel regen en wind.’ De tekst op een ansichtkaart? Nee, een stafmedewerker spreekt patiënten toe die naar een ander ziekenhuis worden gebracht. ‘Waarom moeten we weg, we zijn toch nog niet beter?’ is een helderdere vraag dan de verklaring van het hoofd van de afdeling […]

Ik wilde hen alle vier een ansichtkaart sturen. Ik heb het toch niet gedaan. Het leek me niet echt geschikt, want naar wie moest ik ze sturen? Bovendien: ik had op geen van hen gestemd. Mijn relatie met hen bleef dus ambivalent. Maar toch wilde ik aandacht geven aan deze […]