Schrijf mee!
« »

Column, Mensen

Een goede vriend

26 februari 2019 | 120w | N.D.D. | | 7 |

Het is bijna vijf jaar geleden dat ik een goede vriend verloor. Ik leerde dat de mensen die je liefhebt altijd bij je blijven. De pijn slijt. Het gemis blijft.

Zondag ging ik naar De Blankaart. Hij was daar en tegelijk ook niet. Geen rode wouwen gezien. Wel eenden, zwanen, reigers en zo meer.
De broeken waren redelijk droog. Het was een zonnige dag. Een topdag voor vogels en wandelaars. De hoeve waar ze ijs verkopen was gesloten. We hadden honger, dorst en pijnlijke voeten. Niet gekeken op de kaart. Een beetje verdwaald gelopen.

Als troost kregen we twee grappige zwanen te zien. Vooral hun prachtige witte konten dan. Ze dokelden voortdurend, met groot succes, naar eten in het gras.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van N.D.D. of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »