Oortjes heb ik nooit in tijdens het hardlopen. Irritant, zowel het verkleinwoordje als het gevoel. Een liedje schiet me sowieso te binnen. Vandaag is het ‘Zeg Maar Niets Meer.’ Herhaaldelijk moet ik uitwijken voor fietsers die alleen maar oog hebben voor hun smartphone. Ik denk aan het themawoord van deze […]

Cobalamine, de chemische naam voor vitamine B12 is een lastig stofje voor mij en gelijken. Ons lichaam heeft onder andere last van B12-malabsorptie. Die 2,8 microgrammen aanbevolen dagelijkse hoeveelheid worden niet zonder kunst- en vliegwerk opgenomen. Het is natuurlijk maar één van de allerlei uiterst complexe processen in de darmen […]

Ik sta bij Kruidvat, gewapend met reclamefolder in een wachtrij van zes personen. Naast mij staat ook een wachtrij, maar deze beslaat slechts zeven personen. Ik heb de goede keuze gemaakt. Totdat de kassajuffrouw aan mijn kassa de armen plots in de lucht steekt. Het is toch niet waar? Weer […]

Ik vraag aan de specialist of een verstoord cobalaminegehalte erfelijk is. Geen antwoord. De lift gaat langzamer naar beneden dan dat mijn herinneringen als vertoonde dia’s naar boven komen. Ik kijk naar mijn moeder, zuster en neef. Als een maagbeschermer verzachten ze de pijn. We weten voor wie we verder […]

Volgens de stomatoloog is mijn spanningshoofdpijn te wijten aan het klemmen van mijn kaakgewricht. Maar huisarts en ik zijn daar nog niet volledig van overtuigd. Vandaag dus naar de scanner voor mijn atlaswervel, volgende week voor mijn hoofd. Ik probeer te dromen over leuke dingen, maar het lukt me niet […]

Ik googel cobalamine en lees over rode bloedlichaampjes. Opengesneden karbonkels, littekens op zijn armen en benen, bloedvergiftiging na bloedvergiftiging. De mof heeft het niet geweten. Hij heeft het ze nooit vergeven. Ik drink koffie in het ziekenhuis en wacht netjes tot het bezoekuur begint. Zijn bed is leeg. ‘Wie zoekt […]

Cobalamines vormen een groep van macrocyclische oreganometaalverbindingen met een enkelvoudig, tweevoudig of drievoudig positief geladen koboltion, aldus wikipedia. Ja, ook ik moest het even opzoeken. Geen concubine maar cobalamine. Tot in Italië duurde mijn zoektocht, maar uiteindelijk gevonden. De complete groep. Vooruit, het had wat voeten in aarde, maar toch. […]

‘Mika, Cobalamine is een godverlaten spookdorp zonder kinderen en kraaien. Precies Bodie State Historic Parc, maar dan de modernere versie daarvan. Kom ik naar huis?’ ‘Zijn er nog auto’s?’ ‘Waarom?’ ‘Als het een aangekondigde evacuatie was zoals bij een kernramp of een gaswolk, zouden de bewoners wel hun eigen auto’s […]

Ze wil wat vertellen Zomaar ineens Te midden van de andere meisjes Ik geef haar de ruimte Dan zegt ze openhartig, maar ergens ook timide: “Ik moet misschien naar een ander pleeggezin” Ik ga geknield voor haar zitten en geef haar een knuffel “Ik hoop dat, waar je ook heen […]

Ruim vijfendertighonderd jaar geleden werd een farao blij verrast met een prachtige urn, zo intens blauw als de hemel tijdens de zomer. In het middeleeuwse Europa werd blauw glas tot stof vergruizeld, om aardewerk de schoonheid van het oude Chinese porselein te geven. De mensheid hield van dit koningsblauw. Veel […]

Afgelopen zaterdag was voor mij een absoluut hoogtepunt in mijn toch reeds aardig vorderende bestaan. Ik had de onwaarschijnlijke eer een optreden van de Canadese sopraan CobaLaMine in het concertgebouw van Bratislava bij te mogen wonen. Wat zij met haar stem doet, kan geen Messi met zijn baltovenarij, geen politicus […]

Je kunt wel zeggen dat je dan met niemand meer kunt praten, maar de vraag is: waarover? Dat haar man gezellig een pilsje met Poetin dronk, was ook al discutabel. Hoe consequent kun je zijn? Ik tank waarschijnlijk ook benzine afkomstig uit Saudi-Arabië en wie weet welke producten ik uit […]

‘Hoe is het met je, heb je het volgehouden?’ ‘Dat wel, maar vraag niet hoe. De biefstukken worden steeds groter ’s nachts en de frikandellen langer.’ ‘Je doet het voor de dieren. Misschien leeft er wel een koe langer door jou. Dat is toch mooi?’ ‘Af en toe voel ik […]

Drie jaar geleden begon mijn zoon eindelijk aan zijn groeispurt, iets dat wij hem vanaf zijn geboorte hadden beloofd. Hij startte als baby van negen pond. Het consultatiebureau voorspelde hem een lengte van zeker twee meter. In de afgelopen drie jaar heeft hij die belofte – op een paar centimeters […]

‘Mama, we moeten gaan.’ Iedereen stond in de grote hal die vandaag voor het eerst te klein was om ruimte te bieden aan de stilte. ‘Ik ga niet. Hier thuis is het ook goed. We kunnen toch gewoon een dagje weg en ’s avond in mijn eigen bed.’ Niemand sprak. […]