De ‘Wet van de non-contradictie’ is een logische stelling van Aristoteles, die stelt: ‘iemand kan niet zeggen dat een ding iets is en dat het iets niet is op dezelfde wijze op hetzelfde moment’.
De wet stelt dat een bewering en zijn ontkenning nooit tegelijk waar kunnen zijn. Een fundamenteel principe van menselijk denken, met onder andere de ‘Wet van de uitgesloten derde’, waarmee de vraag naar de verhouding tussen metafysica en logica, ofwel, de prioriteit van het kenvermogen ten opzichte van het algemene zijn, ter discussie wordt gesteld.
Als dit principe wordt overtreden, geldt ‘ex falso sequitur quod libet’: uit een tegenspraak kan elke gewenste uitspraak worden afgeleid. Op termijn kan dit leiden tot grote verwardheid. Niet vreemd nietwaar?
Je tracht een filosofisch stukje neer te zetten, maar door te eindigen met ‘niet vreemd, nietwaar?’ schoffel je alle filosofie onderuit.
Niet vreemd, nietwaar? is immers door de toevoeging van het simpele woordje ‘nietwaar’ een suggestieve vraag, waarbij je de lezer stuurt.
Daarmee verdwijnt de filosofische gedachte en blijft er eenrichtingsverkeer over. Een door Mien opgelegde waarheid richting de lezer. Naar mijn idee was het beter geweest te eindigen met: ‘hoe denkt u erover?’
Daar zit ‘m nu juist de crux.
Je bent me ook voor. Had nog niet gezien dat ie al geplaatst is. De bron waaruit ik geput heb is de digitale volksencyclopedie Wikipedia. Had ik meteen onder mijn stukje willen plaatsen ter verduidelijking en bovenal ter creditering. Al weet ik niet precies aan wie. Het hele volk dan maar. De crux mogelijk nu wat duidelijker? Of meer uitleg nodig?
Wikipedia had ik al vermoed. Put ikzelf ook regelmatig uit.
Een duidelijk stukje behoeft geen verdere uitleg. Bij mij was in ieder geval je bedoeling niet overgekomen. Of dat aan jouw stukje ligt of aan mij … Dat kan allebei, nietwaar?
Absoluut.