Vanmorgen vroeg word ik van mijn bed gelicht. ‘Heeft u een net pak?’ vraagt die chauffeur. Voordat ik het weet, zit ik in het stadhuis. ‘(…) Het heeft Zijne Majesteit de Koning behaagd… U bent dé voordeurdeler van Vught. Wie hebben zoal onderdak bij u gevonden?’ ‘Namen noem ik niet, […]

‘Hoi oop.’ ‘Ha die Tijl. Kopje thee met een tompouce erbij?’ ‘Dat is toch zo’n kleverig, vierkant ding?’ ‘Rechthoekig en je kunt ‘m het beste maar met een vork slachten.’ ‘Tompouce, wie heeft die rare naam verzonnen?’ ‘De naam komt uit het Frans, Tom Pouce, in het Nederlands Tom Duim.’ […]

‘Je was niet meer dan een voordeurdeler.’ Jouw laatste woorden galmen nog steeds door het appartement. Een paar maanden geleden stond je plots met je spullen voor de deur. Je kon nergens anders heen. Die fragiele blik in je grijsblauwe ogen kon ik niet weerstaan. Ik liet je binnen in […]

Als nog immer praktiserend katholiek mijmer ook ik weleens over de leer van weleer in mijn hoofd. Zo is er sprake van overbelasting in de zorg, maar iemand die echt overbelast is lijkt me dan toch wel Petrus bij zijn hemelpoort. Daar hoor je gek genoeg niemand over. Zonder enige […]

‘Het gaat om het principe. Ze bestempelen je meteen als voordeurdeler hoewel Marie altijd via het platje mijn woning binnenkomt. Dus doe je het nog discreet ook. En bij mooi weer door het raam. Kosten delen we niet, want als je ziet wat ze allemaal eet… We moeten langer zelfstandig […]

Er ligt geen enkele regeling aan ten grondslag. Het feit dat de buurman en ik dezelfde voordeur hebben maakt ons tot voordeurdeler. Beide bewoners op hetzelfde adres, zelfs het huisnummer gelijk. In Nederland is dat ongewoon, hier in Duitsland is dat meer standaard dan uitzondering. Vaak zie je grote en […]

We woonden een paar jaar samen. Eerst leefden we in een studentenflat. Daarna groeiden we door naar een gewone flat, in een buurt waar vooral oud-studenten woonden. Een heerlijke tijd. Ik studeerde af als psychologe, een vak dat in de jaren tachtig geen enkel perspectief bood op een betaalde baan. […]

Ik weet niet precies meer wanneer ze in mijn leven kwam, maar ze is nooit meer weggegaan. En ik heb er nooit geen spijt van gehad. Ze wist meer als mij en corrigeerde me als ik iets fout schreef. Zelfs mijn gesproken woord verbeterde ze. Als voordeurdelers gingen we door […]

Pas nadat ik het huis uit was, besefte ik wat een fantastische moeder ik had. En dan bedoel ik meer ‘moeder de huisvrouw’ dan ‘moeder de mamma’. Ze was lief op een niet aanhalige manier. Altijd vrolijk haar repertoire aan Marialiedjes zingend, terwijl haar handen bezig waren met iets heel […]

Grote steden hebben er drukbezochte en beruchte buurten voor. Dorpen hooguit een club of een enkel huis. De opzet is overal hetzelfde, het resultaat vaak ook. Zelf had ze nooit gedacht om zo aan het werk te gaan, maar het besluit was genomen met het volle verstand en welbewust. Een […]

Hier sta ik dan, de jongste van de 4, afscheid nemend van weer een dierbaar persoon. Jij onze vrolijke broer, genietend van lekker eten, je shandy en de Nederlands talig muziek. Op feestjes nam je de microfoon in je hand en zong je uit volle borst mee. Iedere twee weken […]

Al vanaf het eerste spelletje dat ik speelde, was winnen altijd het doel. En dan bedoel ik niet ‘gewoon willen winnen’, nee, het was een obsessief er alles voor over hebben om als nummer één uit de bus te komen. Ik speelde vals en had daar geen enkel schaamtegevoel over. […]

Leuk stukje. Dank je. Geen dank. Schrijfthema mooi uitgewerkt. Dank je. Graag gedaan. Maar toch bedankt, hoor. Kleine moeite, hoor. Nogmaals dank. Nogmaals, graag gedaan. Aardig stukje weer. Weer? Ja, je vorige stukje was ook aardig. Alleen mijn vorige stukje? Nee, je laatste tien stukjes ook. Ah, dat is beter. […]

Zijn pass was fluweel. Zijn aanname briljant. Die van ons niet. Een vriendinnetje had hij nooit. Het was in de tijd dat een kast alleen was om er iets in op te bergen. Vaak geblesseerd. Liesblessures. ‘Welk standje heb je nou weer gedaan, Fred?’ Fred zei niets. Wij wel, variërend […]

Nooit te oud om te leren. In 2021 werd menigeen verrast met de woorden; “ik heb daar geen actieve herinnering aan” of van gelijke aard, “voorzitter, ik vind het ruk dat ik het me niet herinner”. En nog meer van die briljante uitspraken; “Ik heb niet gelogen maar ik heb […]