De Vinex-feeks noemt onbegrepen onbegrijpelijke regels, en zegt dat van kiezen geen sprake is.
We kijken elkaar aan. Nu hebben we nog kans op een nieuwbouwwoning. Wel snel beslissen. Het jonge stel, met wie we door de woestenij richting modelwoning zijn gebaggerd, lijkt gelukkig; zo duurzaam als de huizen door de feeks worden aangeprezen. Dat ze Vinex-exen kunnen worden, daar denken ze niet aan. Ze zijn hier om nieuwe herinneringen op te bouwen.
We kijken elkaar aan…
‘Alles is hier hetzelfde,’ zegt ze.
‘Bij ons toch ook?’ vraag ik maar.
‘Nee, bij onze huizen is iedere scheur in de muur uniek.’
Ik start de diesel, de weg wijst zichzelf naar opgebouwde herinneringen. Bakstenen moet je niet afbreken, maar duurzaam afbouwen.
Vinex-feeks, mooi gevonden Han. Grt
Luc, dank je wel.