0
De eerste dagen buiten de poort zal ik niet licht vergeten. Niets leek wat het was en niets was wat het leek. Een uitspraak die ik veel later voor een mooi prijsje aan die lui van ‘Wie is de Mol’ wist te slijten. Er moest van alles geregeld worden. Een […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Middeleeuws snelrecht – 2
Verbijsterd kijkt ze naar het bebloede hoopje tussen haar dijen. Twee donkere ogen kijken haar doordringend aan. Ze schrikt als het met gierende uithalen begint te huilen. In een reflex drukt ze het tegen haar boezem om het geluid te smoren. Een kind… Ze hadden het haar nageroepen, toen ze […]
-
Communicatie, Liefde, Mensen
Graankorrel
Een kerkhof op een koude, natte novemberdag. Een klein groepje mensen, kleumend bij een open graf en de stem van de voorganger die spreekt: “Ik verzeker u: als een graankorrel niet in de aarde valt en sterft, blijft het één graankorrel, maar wanneer hij sterft draagt hij veel vrucht.” Troostend […]
-
Communicatie, Cultuur, Maatschappij, Mensen
Godina
God kijkt naar het gekrioel op aarde en peinst. ‘Wat heb ik allemaal geschapen, zeven miljard mensen inmiddels. Toch is het geen vrolijke boel. Al die ellende in mijn naam of die van mijn alter ego Allah. Al die mensen die steeds denken gelijk te hebben. Tweeduizend jaar geleden stierf […]
-
Fictie, Mensen
Het glas is halfleeg
De dag dat hij vertrok, staat in haar geheugen gegrift. Ze herinnert zich elk woord, elke zin, elke pauze. Ze ziet voor zich, hoe hij wegliep; ze hoort het ritme van zijn voetstappen. Ze staat op, loopt naar buiten en verdwijnt in de mensenmassa. Ze gaat voort zonder om zich […]
-
Fictie, Mensen
Middeleeuws snelrecht
Zo onopvallend mogelijk schuift ze achteruit, weg van hem. Trillend als koren in de wind. Ze slaat geen acht op de pas gedorste halmen die rode striemen in haar schrale blote dijen en handpalmen achterlaten. Nog een klein stukje… Een siddering trekt door haar lichaam. Terwijl haar vingers zich geruisloos […]
-
Fictie, Mensen, Poëzie
De vampier
Ik voel de leegte in mij, mijn droge verhemelte, de aangeslagen tong. Met weemoed denk ik terug aan sterflijk leven, aan de tijd dat ik nog zong. De levende dood ben ik, een monster voor de eeuwigheid. Ik lig te wachten in mijn donk’re kist, het is nog dag, geen […]
-
Maatschappij, Mensen
de menselijke maat
Tussen allerlei alarmerende berichten in de krant van vanochtend filterde mijn naar de menselijke maat dorstende geest een opmerkelijk bericht. Er zouden vandaag op de befaamde derde pagina van de Britse tabloid The Sun weer blote borsten te bewonderen zijn, nadat er eerder deze week door diverse media was bericht […]
-
Communicatie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Tevreden?
‘Ik denk dat we beter uit elkaar kunnen gaan.’ zei hij droogweg die avond. Ze keek hem vol ongeloof aan. ‘Wat … Hoe … Waarom zeg je dit nu? We hadden het over een huis, een thuis, kinderen en …’ ‘Wel,’ onderbrak hij haar. ‘Ik wil het anders. Ik nam […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen, Sport
Goede voornemens 2015
Zijn lichtgrijze T-shirt kleurt donker en het gehijg steeds luider. Zijn stinkende en plakkende zweet baant zich een weg van de befaamde zweetkringen rond zijn oksels, zo over zijn rug tot het uiteindelijk tot rust komt in zijn harige bilspleet. De sportman houdt even halt om aan zijn gat te […]
-
Eten & drinken, Mensen, Studie & werk
Een trekje
De blauwe kiel aan zijn pezige lijf. Pet op een oor. De brandende zon… Het verlangen naar water. Nog even wachten, het is nog te vroeg. In de schaduw ligt de knapzak met daarin een stevige homp brood. Uit de achterzak van zijn broek haalt hij een baal shag. Bijna […]
-
Eten & drinken, Mensen, Poëzie
Polonaise naar de dood
Je dobbert eenzaam op een vlot in de oceaan Toch is er niets te drinken Er is voedsel genoeg in de wereld Maar broeders en zusters lijden honger Talloze kroegen met overvolle terrassen De drank is niet aan te slepen Zwervers en alcoholisten Vergaan van de dorst Er zijn eindeloos […]
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Dorst
“Vandaag niet, misschien morgen,” fluistert hij. Hij haalt diep adem. Hij kijkt in de spiegel en trekt zijn stropdas recht. Kleine zweetdruppels verraden zijn onzekerheid. Dertig jaar heeft hij alles aangekund met behulp van zijn vriend. Niets was te moeilijk of niet te overzien. Ruim een jaar heeft hij geknokt […]
-
Mensen, Poëzie
Fanfare
In de verte hoor ik al het schelle getoeter. Het onmiskenbare geluid van een fanfare. Misschien niet altijd even zuiver, en ook wel heel erg luid. ‘Wat zegt u mevrouw?’ ‘Ja ze maken wel een hoop lawaai.’ Maar wat een gezellige boel. Volgens mij is dat hun enige doel. Musiceren […]
-
Familie, Mensen
Die goeie ouwe tijd (2)
Iemand vond het nodig om die toestand met mijn twee zoons weer eens op te rakelen. Nou moet je weten dat de oudste altijd al bloeddorstig was. Eva heeft hem jaren aan de borst gehouden – wisten wij veel – en toen zijn eerste tandjes kwamen wist hij haar goddelijke […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties