Ik heb het allemaal overleefd. Ik was nog een baby toen we onze thuis verlieten “voor het welzijn der mensheid en om een einde te maken aan alle wereldoorlogen”. Ik overleefde de hongersnood op het onvruchtbare Rongerik, waar we gedropt werden met amper voedsel. Ik overleefde op Kili, waar metershoge golven visvangst en onze tradities onmogelijk maakten. Toen ik 26 was, mochten we terug naar huis. Ondanks de radioactieve kokosmelk, miskramen en doodgeboren kinderen, ben ik nog nooit zo gelukkig geweest als toen. Thuis. Maar het mocht niet blijven duren.
Nu ben ik oud en versleten, de kanker vreet me op van binnenuit. Op TV zie ik niets dan oorlog. Nog één keer zou ik Bikini willen zien, en sterven.
« Een zijden draadje
Youpoffertjestube »
« Een zijden draadje Youpoffertjestube »
Maatschappij, Mensen
Bikini zien en sterven
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hekate of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
11 reacties
Reageren
« Een zijden draadje Youpoffertjestube »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Wie mijn stukje te vaag vindt, kan als aanvulling en toelichting mooi het jouwe er achteraan lezen.
Niet raar dat meer mensen aan deze invulling dachten. Ik ben er in elk geval (meestal) op uit om niet voor de meest voor de hand liggende betekenis te gaan. Dat hebben natuurlijk meer mensen.
Overigens kun je ook met die ‘echte’ bikini natuurlijk prachtige stukjes schrijven. Origineel kun je op veel manieren zijn. Dat hoeft niets met het toevallige themawoord te maken te hebben.
@Hekate, ik heb mijn kritische avond. Corrigeer me als ik het niet goed heb. Waarom ‘onze thuis’? Is het niet ‘ons huis’ of ‘ons thuis’? [waar metershoge golven visvangst en onze tradities onmogelijk maakten.]; ik zie de logica niet in van deze zin. 26: Cijfers tot honderd schrijf je voluit. [Maar het mocht niet blijven duren.] Waarom zoveel werkwoorden in zo’n kleine zin? Maar het duurde niet lang? Ten slotte: de van binnenuit vretende kanker. Behalve huidkanker van buitenaf zie ik niet hoe het anders gebeurt. Te weten, van binnenuit lijkt mij logisch/overbodig. Word niet boos op me. 😉
Heftig, mooi stuk Hekate.
@Hekate
Zoals je al opmerkte hadden we hetzelfde idee bij bikini. Jij hebt er een andere invulling aan gegeven. Het blijft vanwege de kanker een triest onderwerp. Ik vind het goed geschreven en kan me inleven in de situatie van de mensen van het eiland. Hartje van mij.
Bedankt voor de reacties en de hartjes.
Mili, kritisch zijn mag zeker, graag zelfs. Aan 26 en van binnenuit twijfelde ik zelf al even.
Je eerste opmerking moet ik wel weerleggen: het is het huis en de thuis, dus ook ons en onze (vgl. ons hondje en onze hond).
Hay, het zou me verbaasd hebben als ik de enige was geweest die aan het atol Bikini en niet het kledingstuk dacht. Ik wist bij dit themawoord meteen wat ik wilde schrijven. Maar uiteraard kun je over het kledingstuk ook een mooi stukje schrijven, heb er al meerdere gelezen hier 🙂
Het/de thuis?
Met internet en Google zijn zulke zaken zo makkelijk op te zoeken. Kijk eens op: http://woordenlijst.org/
Het thuis, dus.
Werkelijk? Dat heb ik nog nooit iemand horen zeggen, het thuis. Ik kijk het thuis na in de Van Dale (want die lijsten op internet zijn toch nooit compleet).
De taaltelefoon weet raad:
In België wordt thuis als de-woord beschouwd. Bij een de-woord krijgt het bijvoeglijk naamwoord dat eraan voorafgaat, altijd een buigings-e.
Zal dus een Be/Nl verschil zijn.
Huiveringwekkend stukje geschiedenis heel puur neergezet.
Echt een verhaal met een cyclus, in 120 w, dat onze thuis zou ik als Nederlander niet gebruiken, maar wordt in Vlaanderen als gangbaar beschouwd begrijp ik
Een heel leven in een notendop. Een triest verhaal.