Terwijl zij naar de kassa liep, werd ze van alle kanten gadegeslagen. Zowel vrouwelijke als mannelijke blikken gleden langs haar lijf. Sierlijk als een volleerde mannequin plaatste ze het ene langgevormde been voor het andere. Haar welgevormde billen trilden afwisselend op de cadans van haar gracieus bewegende onderstel. Nog maar te zwijgen over de opschudding die haar stevige D-cup veroorzaakte. Bij de kassa aangekomen legde ze zelfverzekerd een coupon stof op de toonbank.
‘Waar kan ik u mee helpen?’
‘Ik zou graag deze coupon stof afrekenen, mevrouw.’
‘Coupon stof?’
‘Ja, mevrouw.’
Trots hield ze een stukje stof omhoog dat nog niet het formaat bleek te hebben van een uit de kluiten gewassen postzegel.
‘En wat moet dat worden?’
‘Een bikinibroekje.’
@Rolf, leuk geschreven, ik zie het al voor me :-). Ik zou zelf ipv ‘landen op’ gekozen hebben voor ‘gleden langs’. Nu associeer ik het met vliegtuigen. Desalniettemin een <3
@Karin, dank voor je leuke reactie. ‘Gleden langs’ is zelfs nog wat gladder en spreekt nog meer tot de verbeelding. Dus dat pas ik op mijn eigen site even aan.
Groet, Rolf van der Leest
leuk stukje als minimale invulling van het thema
@José, het woord bikini was de aanleiding om dit verhaal te schrijven. Vanaf de eerste zin was het mijn intentie om bij dat woord te eindigen… Maar het lapje stof is inderdaad minimaal van formaat 😉
ps. Ben eigenlijk zelf wel benieuwd of ze nu topless gaat zonnen?