0
Het gezicht van zuster Margriet… Hoe ze naar me keek. Hoe ik misschien wel ook op haar leek… Zij was verdomme de enige die haar mond niet open had gedaan tijdens het nonnenbal! Woede raasde door mijn lichaam toen ik mijn verbanden wisselde. Destijds had ‘mijn moeder’ mij ook afgestaan… […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Fictie, Mensen
Stigmata (4)
Mijn oren jeukten, een biechtmarathon, daar leek het eigenlijk wel veel meer op, een cadeau die ik alleen maar uit beleefdheid aanvaardde. Ze hadden het over goddelijke marsmannetjes, de wonden van Christus, en de kruisen die ze droegen om het afstaan van hun koekoekskinderen… Bijna iedere zuster had wel minstens […]
-
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen
Deal
Na een ritje op de grote weg, door de polder en het stadscentrum hebben we een goede indruk van de rij-eigenschappen van deze jonge occasion. Schadevrij, weinig kilometers, geblindeerde ramen, goed in de lak en mooi op zijn bandjes. Nu nog de laatste test. Ik stuur de parkeergarage in en […]
-
Mensen
Mag ik je hand vasthouden? (2)
Het is jaren later. De therapie alweer jaren geleden en de depressie al lang voorbij. Heel af en toe maakt ze nog een afspraak met hem. Omdat het leven soms nieuwe uitdagingen geeft waar ze gewoon even zijn hulp bij kan gebruiken. Omdat sommige stukjes uit haar jeugd nu pas […]
-
Communicatie, Eten & drinken, Mensen, Poëzie
Retributie
Heere welke dienst heeft u mij verleend? Daar is de schout en ridders te paard ze springen er van af en trekken hun zwaard ze wringen in je zak met een ernstig gelaat voor de munten in je beurs en dat gaat naar de waard. Daar zijn de ridders en […]
-
Mensen
Mag ik je hand vasthouden?
Hij luisterde zo goed, haar therapeut. Eindelijk iemand die haar begreep. Elke 2 weken ging ze naar hem toe. Ze kreeg altijd thee en hij gebruikte hetzelfde zakje. Ze was depressief, maar bij hem leefde ze even op. Alles vertelde ze hem, over haar jeugd en haar leven nu. Hij […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(8)
De bitterheid naar Margreeth wordt steeds groter. Het accepteren van begrip en vergeving betekent een vlucht. Hiermee zou Wouter ontkennen wat eens gebeurde. Terwijl gelijktijdig zijn niet-relatie met Veronique van een geheel andere orde is. Een andere dimensie. Wouter hoort zichzelf verder praten. Langzaam rond hij de toespraak af. Heft […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(7)
Door dit soort blikken, weet Wouter, zijn oorlogen ontstaan. Hier stoppen rede en logica. Hier komt alles samen. Veronique zien en door haar gezien worden, verbindt op een onnavolgbare wijze. Het risico op aan te richten verdriet wordt niet zozeer aan de kant geschoven, maar telt gewoon niet mee. Alsof […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(6)
Die ogen doen hem een gelukservaring beleven als zij hem aankijkt. Echt aankijkt. Om dan huiverend wat woorden te wisselen. Woorden die voor hem als predikant zo belangrijk zijn. Maar bij Veronique valt de inhoud in het niet bij de beleving. Haar ogen zien is leven. Is naar binnen kijken. […]
-
Fictie, Mensen
Stigmata (3)
De vochtblaasjes sprongen, ik omzwachtelde mijn handen en ik ging werken. Punt. Met drie kinderen en ééntje op komst waren centen geen overbodige luxe. Maar op de dag dat mijn verbanden begonnen te bloeden, moest ik toegeven dat ik op die manier onmogelijk verder kon blijven werken. Toen ik dit […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(5)
De afgelopen jaren, de woede weg, de boosheid opgeborgen. Nu een mildheid die aan tederheid grenst. Deze vindt Wouter veel moeilijker te hanteren. Al zijn preken over vergeving ten spijt. Zeker nu Veronique zijn leven binnengewandeld is. Met ogen die hem doen denken aan het vennetje waar hij ooit zijn […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(4)
Zeventien jaar zou ze nu geweest zijn. Alleen de eerste zes jaar hebben ze samen meegemaakt. Zij ging alleen de weg aan de andere kant van de dood. Margreeth en hij aan deze kant. Ook alleen. Al bleven ze samen. De woede van Margreeth begreep hij. Al trof hem in […]
-
Communicatie, Fictie, Liefde, Mensen
Verbinding
Twee gemiste oproepen van een onbekend 06-nummer. Geen voicemail. Ze drukt op het groen. ‘Met Manos.’ Adem stokt. Hart dondert naar beneden. Manos. En het is zijn stem. Hoe – ‘Hallo?’ ‘Met Vera,’ zegt ze schor. ‘Eh… Sorry. Ken ik u?’ Ze slikt iets weg. ‘Ik was gebeld door dit […]
-
Liefde, Mensen
Afhechten
Als ik aan jou denk, zie ik weer je handen -getekend door de tijd- vol rimpels en vlekken. Altijd waren ze in bedrijf: met aardappels schillen, sokken stoppen, koper poetsen en andere werkzaamheden. Ik denk aan die middag dat mijn handen mochten meebewegen op jouw ritme. Met voorzichtige vingers trokken […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Aan handen en voeten gebonden(3)
Hij voelt de passie die zo in strijd is met rust en kalmte. Met vreedzaam je tijd uitzitten. Genoegen nemen met. Nee, zijn geest en lijf schreeuwen om verbinding. En dwaas die hij was. Hij vond ze. In twee ogen. Wetende ogen. Ziende ogen. Gevende ogen waar hij zo graag […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties