In mijn jeugd droegen vrouwen van middelbare leeftijd een regenkapje, doorzichtig en van plastic. Zo werden hun gepermanente krullen niet nat.
Ik vond het vreselijk, en sprak met mezelf af nooit zoiets te gaan dragen.
De mode van de bandeau, Palestijnensjaal en buff heb ik ook langs me heen laten gaan.
En hoeveel sympathie ik ook voel voor jonge moslima, zo’n alle haren bedekkende doek om mijn hoofd zou me helemaal claustrofobisch doen voelen.
Tegenwoordig wandel ik veel, de stress eruit, de natuur in. Onvermijdelijk valt er wel eens een bui. Ik laat het gewoon vallen, zelfs een paraplu is me teveel scherm. Mijn haren zijn genoeg bedekking.
Ik wil een open verbinding met boven, wat daar dan ook is.

Je laatste zin geeft in mijn ogen alles weer. Zolang je maar mag doen en dragen wat je wilt. Uit vrije wil en vrijgevig dus. En weer in mijn ogen, juist geloof staat dat niet toe. Geloof legt op. En weer zeg ik, zo blij dat ik met twee geloven ben opgegroeid. En geloof me, ik geloof nog steeds in het goede, maar wel uit vrije wil.
@Levja: dank voor je mooie reactie!
En sorry, ik verwar weer geloof met religie. In mijn simpele geest denk ik dan dat geloof liefde en vrijgevigheid behelst. Religie maakt dit – ook weer in mijn ogen – tot een hel. Puur gebaseerd op macht, vind ik. Maar wie ben ik?
Dit is een behoorlijk goed geschreven verhaal, maar de bandeau is er met de haren bijgesleept om een statement te maken over regenkapjes en hoofddoekjes.
@Frank vd Eem: ieder recht op zijn mening, maar ik probeerde de bandeau in een bredere context te plaatsen van allerlei hoofdbedekkingen. Die overigens allemaal de haren bijeen slepen☺
Grappig, ik vond ‘m hier juist vanuit een tijdsbeeld wel passend. Het is een taaie het thema van deze week.
@Lisette: mooie slotzin.
(Waar ik zelf ook kan inkomen, hoewel een hoed soms echt wel deugd kan doen, als je een hele dag in de blakende zon moet doorbrengen.)
Ik vind de bandeau passend in het geheel.
Hoi Lisette,
onder je schedel op het topje van je hoofd ligt de belangrijkste chakra, de kruinchakra waarmee je in contact kan komen met een kosmische energie, kennis, een weten van. In alle godsdiensten doen ze daar vreemd mee. Waarom? De man mag wel kennis ontvangen, de vrouw niet, daar komt het allemaal op neer. Zuivere discriminatie. De man ‘moet’ zijn pet of hoed afzetten in de kerk; de vrouw moet juist een hoed op of een ander misbaksel van een hoofdbedekking. Als je deze kennis hebt doe je nooit meer iets op je hoofd. Dat is ook emancipatie.
@Hadeke: ja, in mijn tijdsbeeld is een bandeau nog zo’n ding in het haar van Brigitte Bardot, en ik zag pas na het schrijven dat het tegenwoordig een bikinitopje is…
@NeleDeDeyne: je hebt gelijk, in de felle zon ga ik ook overstag voor een (natte) lap op mijn hoofd
@:Marijcke: kijk, das nog eens een feministische onderbouwing van mijn weerzin tegen de hoofdbedekking, dank daarvoor!
Hoi Lisette, mooi overzicht van hoofdbedekkingen, en prachtige slotzin! <3
@Ton: bedankt
Lisette, en alweer lukt het je om het themawoord te verwerken in een tijdsbeeld en deel van je levensverhaal.
Hele mooie slotzin!
@Nel: dank voor dit mooie compliment, ja, zo werken de woorden dus vaak op mij uit.
@lisette goed verhaal?
@nancy: fijn compliment!
De wereld vindt de wilde haren van een vrouw vreselijk eng. Stel je voor dat er een ware gedachte uit haar mond zal komen.
Petje af voor je eigen vrijheid!
Als de rook om je hoofd is verdwenen …
Sluit me aan bij de reacties hierboven.
Weekwinnertje voor mij. ?
@Berdien: chapeau!
@Mien: dank, grote dank!