Ik logeer in het huis van mijn dochter. Het is inmiddels een vertrouwde plek, al ontdek ik ook nog steeds weer nieuwe dingen. Zo kan de verwarming via een app op afstand worden bediend. Het wasgoed zit eeuwen in de machine, maar ik hoef kennelijk niet het hele cool down-programma af te wachten. Om de televisie zachter te zetten, moet ik een rubbertje op de afstandsbediening gebruiken. Arme bovenbuurvrouw.
Als ik sta te koken, klinkt er ineens een vrouwenstem: ‘Er is rook geconstateerd in de keuken’. Voor ik snap wat er gebeurt, gaat het brandalarm af. Een doordringend geloei dat almaar blijft doorgaan, tot ik met heel veel moeite dat ding kan losdraaien. Een simpel keukentrapje zou zeker geholpen hebben.

Een gewaarschuwd mens telt voor twee. Zit er geen Action in de buurt waar dochter woont? Trapje is zo gekocht. Sommige noviteiten omarmen. Andere loslaten. Verandering houd je niet tegen. Nuchter beschouwen en al of niet meegaan.
Als je eenmaal weet hoe alle noviteiten werken, dan kan het reuze handig zijn. En soms denk je: wat is dit allemaal voor gedoe?
Ik zag pas bij iemand een heel tof keukentrapje. Best stevig en als zij het niet gebruikte dan stond er een mooie plant op.
Tegenwoordig zijn er ook slimme keukentrapjes. Die komen uit zichzelf aanwandelen als je ze nodig hebt. Je kunt er ook foto’s mee maken. Dat we al die jaren zonder hebben gekund…
@Mien:allemaal waar, het trapje is er inmiddels
@Levja: ook waar, dit trapje ligt onder haar bed
@Luc: je brengt mijn dochter vast op een idee..