0
In de hal is een gebedsruimte. Mensen die er behoefte aan hebben, kunnen hier troost vinden en bidden voor hun geliefden. En ik? Ik dring aan op euthanasie. Maar dat is hier als vloeken in de kerk. Lijden wordt afgedaan als ‘Gods wil’. ‘Nee, euthanasie is onbespreekbaar; we zijn een […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Maatschappij
De maatschappij, dat zijn wij. Maar dan in 120 woorden.
-
Communicatie, Maatschappij, Mensen
Breekpunt
Schichtig als een junk kijkt hij om zich heen als hij de medicijnkast opent. Vorige week vroeg een collega-arts hem, waarom hij de medicatie niet door de hoofdverpleegkundige liet klaarzetten. Zouden ze misschien iets vermoeden? Hij loopt maar het toilet en plaatst de spuit. Het is een gecompliceerde operatie vandaag. […]
-
Maatschappij
Krijtpapier
Ik zag haar staan, zij zag mij niet het was de scheelheid van verdriet Zij droeg een jurk van krijtpapier met enkel vlekjes daar en hier van haar vuile handen toch slechts aan de randen Haar voeten waren krap gehuld in dromen wel en niet vervuld zodat haar kousenvoeten regelmatig […]
-
Column, Fictie, Maatschappij
Doodservaring
‘Bereidt u zich maar op het ergste voor,’ had de dokter gezegd. De dood, want wat was er erger dan ‘het ergste’? Spelen en leren, je weet wat dat is. Fietsen en zwemmen verleer je nooit. Allemaal ervaringen. Hoe kon ze zich voorbereiden op iets onbekends als doodgaan? Ze heeft […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
Prille liefde
Liggend in de lentezon beminden zij elkaar. Zij had haar hoofddoek afgedaan en alle schroom had ze afgelegd. Haar lange haren bedekten de bovenkant van zijn lichaam. Het gras was vochtig van de ochtenddauw. “Kom, liefste, streel me nog eens.” … De groep naderde vanuit de verte. Vage stemmen werden […]
-
Liefde, Maatschappij, Mensen
De Prins te rijk
Als we springen danst de naald van de platenspeler uit de groef. De gitaar speelt daardoor met horten en stoten, maar blijft in al deze fragmenten weergaloos razend, snerpend bijna tegen rondzingen aan over ons heen gieren. We zweten volop in de iets te volle huiskamer, met de beslagen ramen. […]
-
Column, Fictie, Maatschappij, Natuur
De Dag van de Aarde
Nee, hij heeft beslist geen groene vingers. ‘Als je deze nog kapot krijgt, dan weet ik het niet meer,’ had de bloemenman gezegd toen hij hem een sanseveria verkocht. ‘Veel water heeft ie niet nodig.’ Sporadisch gaf ie de plant water; hij vergat het gewoon. Niet dat hij niet van […]
-
Cultuur, Maatschappij, Mensen
Monsieur Khiar
Gefilterd door rode en oranje lappen stof scheen het zonlicht door de ramen van het kleine etablissement. Stof- en rookwolkjes werden zichtbaar in natuurlijk spotlicht. Er was geen lege stoel meer te vinden; hij nam genoegen met een sta-plaats aan de bar en bestelde een Turkse koffie. Drie barkrukken links […]
-
Communicatie, Maatschappij
Lieve Huismuis
Vanwege Kerstmis bied ik een tweedaagse staakt-het-vuren aan. Ik zal om klokslag 00. 00 uur alle zes muizenvallen buiten werking stellen. Verder zal ik mijn verleidelijke chemische korrels ruimen. Alle katten verjaag ik met emmers ijskoud water uit mijn tuin en binnen zal ik gedurende het bestand op de piano […]
-
Maatschappij, Mensen, Natuur, Poëzie, Politiek
Hertogswetering
Als de Maas weer overstroomt dan krijgt men natte voeten wij zullen dus gezamenlijk weer aan het graven moeten steek uw grote bats maar in die oude droge bedding de Hertog voelt zich misselijk maar was wel onze redding. Schep maar in het ritme mee dan schiet het lekker op […]
-
Cultuur, Eten & drinken, Maatschappij
Gesmoord
Het is tijd om de binnen ontkiemde zaden een vaste stek in de tuin te geven. Als ze volgroeid zijn, maak ik pompoenensoep. Voor de hele straat. Met mijn handen graaf ik gaten voor de stekjes. Mijn nagels scheuren in de harde klei. De buurman had zwijgend zijn deur gesloten, […]
-
Column, Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
Sam
Het was een figuur die in de middeleeuwen met aflaten zou geleurd hebben. Zijn standvastig geloof in de letter der wet, zijn discipline en zijn heerszucht maakten hem echter ook erg geschikt voor de taak die hij in deze tijd op zich nam. Anderen zouden het een rotjob gevonden hebben, […]
-
Familie, Maatschappij, Natuur, Poëzie
Knusterooiers
Het karrenspoor dat slingert mij terug naar bies en klei daar is mijn kiem ontsproten tussen grienden, sluis en wei ik groeide aardig hard en ben helaas niet blijven Hangen want knotten is voor Knusterooiers die naar leut verlangen. Ik ben een wilde wilg en die groeit een eigen weg […]
-
Column, Maatschappij, Politiek
Het Pluche van Femke
Na twaalf jaar had ze besloten de politiek vaarwel te zeggen. Maar ach, solliciteren hoefde ze niet want ze werd wel weer voor iets gevraagd. Ontkiemd als lijsttrekker heeft ze moeilijke jaren meegemaakt, volgens haar. ‘Trouw ben je aan je opvattingen, aan je vrienden en je familie, maar niet aan […]
-
Communicatie, Fictie, Maatschappij, Mensen, Studie & werk
De dag van Kiemer Joustra
Gehoond en vernederd. Vergeleken met zijn collega’s waren de pesters tijdens zijn middelbare schooltijd deugnietjes geweest. Na jarenlange therapie kon hij inmiddels glimlachen om de opsluitingen in het toilet, de lekke banden en het verstoppen van zijn boeken. Werkdagen waren een hel. Genegeerd en onderwerp van achterhaalde kantoorhumor. Nee, plezier […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties