Op het moment dat ik meer fruit at dan God kan plukken moest ik bij mezelf te rade gaan of ik slechts last had van een exorbitante honger, die niet te stillen was, of dat er meer aan de hand was met de hand waarmee ik voor het slapen gaan […]
De maatschappij, dat zijn wij. Maar dan in 120 woorden.
Op het moment dat ik meer fruit at dan God kan plukken moest ik bij mezelf te rade gaan of ik slechts last had van een exorbitante honger, die niet te stillen was, of dat er meer aan de hand was met de hand waarmee ik voor het slapen gaan […]
In een oorlogsgebied ergens in de wereld kwam het eerste besef. Een meisje was, na een gewelddadige aanslag, alleen over met haar teddybeer. Waar ze normaal troost kon halen uit haar teddybeer, kon ze er nu niets meer mee. Zwervend over straat liet ze haar beer achter in een steeg. […]
Ergens in de wereld Het moet sneller, dit gaat te langzaam. Een rondje in de 32 zelfs. Zijn coach geeft het aan met een vingertje omhoog. ‘Wat is er aan de hand? Nee hoor, dit wordt hem niet,’ zegt de verslaggever. De finish gepasseerd, de uitslag bekend. ‘Wat een teleurstelling, […]
Een teddybeer was het niet, onze oud-premier. Een grofbesneden gelaat dat eerder imitatielust dan vertedering opriep. Hooguit die grijnzende glimlach, de spreekwoordelijke boer met kiespijn. Niet ieder volksvertegenwoordiger is publiekslieveling. Het pakket aan financiële middelen bij aanvang was zeer beperkt. Oliecrisis, bezuiniging en aanpak van werkloosheid kenmerkten Lubbers’ dynastie. Hierin […]
‘O, meneer, hartelijk dank, zonder haar teddybeer kan ze niet slapen.’ ‘Alsjeblieft,’ zegt de man en hij geeft het meisje in de wandelwagen haar knuffel terug. ‘In de schaduw is het nog koud,’ zegt de moeder. Hij groet en ziet de toekomst van hem vandaan rijden. Zijn koude handen stopt […]
Het is druk bij de Bruna. Dicht op elkaar wachten wij klanten geduldig. Alleen rond Harry en Grizzly heeft zich een open plek gevormd. Harry is schriel en bleek, zijn adamsappel lijkt groter dan zijn kin. Boven zijn zwartleren biker-jackje kijkt hij stuurs, een Telegraaf in zijn hand. Grizzly oogt […]
‘Hallo allemaal, wat fijn dat je er bent Vertel altijd de waarheid, al is die onbekend… Hebben jullie je opstel af? Willem, hoe heet jouw verhaaltje?’ ‘Teddybeer, juffrouw.’ ‘Lees maar voor, Willem.’ ‘(…) Voor het enorme succes van de beertjes in de Verenigde Staten was eigenlijk president Theodore Roosevelt verantwoordelijk. […]
Zondagavond. Ik schuif de dekens terug en maak ruimte voor mijn speelgoedbeesten. Mijn teddybeer neemt de meeste plaats in. Ik draai het licht van mijn zaklantaarn tot een smalle bundel. Maandagochtend. De dekens liggen weer over mij heen. Teddy zit weer in zijn stoeltje en mijn zaklantaarn ligt op het […]
‘In het huis van mijn vader, zijn vele woningen.’ Het zaaltje is afgeladen vol. De verschuifbare wanden met hun bruin houten panelen herinneren me aan vroeger. De door de overledene vooraf geselecteerde psalmen en gezangen herken ik, hoewel ik de wijs soms kwijt ben. Toch ben ik wijs vaster dan […]
‘Hallo,’ zegt ze. ‘Gaat het weer een beetje?’ ‘Ja, waarom niet?’ vraag ik. ‘Een beetje hoofdpijn, maar daar is paracetamol tegen.’ Ik leg het doosje in mijn winkelwagentje. ‘Je was anders aardig in de war gisteren.’ ‘Ik?’ ‘Ja, sorry, maar ik moest wel even lachen toen je in je onderbroek […]
De winterzon schijnt op haar gezichtje, een paar weken oud. Ze lacht, maar weet niet waarom. Haar moeder is gewoon blij. Ze is zich nergens van bewust. Een ongetekend huurcontract met het leven voor onbepaalde tijd. Veel te leren of ze wil of niet. Met geërfde genen, goed of slecht. […]
We hebben de boot gemist. Of beter: het koophuis. We begonnen al met een achterstand. We waren ruim dertig toen we elkaar tegenkwamen. Zo’n tien jaar en twee huurhuizen later gingen we flink verhuizen: vanuit Dordrecht naar Amersfoort, veel dichterbij onze werkplekken. Vrienden hadden een paar jaar ervoor daar hun […]
Het is zondagochtend als ze aanbelt: ‘Dus jij schrijft over mij? Dat heb je al eerder gedaan. Verwijtend, oordelend. Dat ik in mijn boek schrijf: “En toch houd ik van je.” Dat ik cash over de rug van mijn criminele broer. Ik moet toch ergens de huur voor dit takkenhuis […]
Een meer mysterieuze plek kan ik me als klein jongetje niet voorstellen. Niets vergeleken bij de oorden die ik binnen de mij door mijn ouders opgestelde grenzen mag verkennen. Als tienjarige ben ik wijs en bepaald geen Dik Trom, maar het schuurtje van mijn opa, dat was ongekend. Soms brandde […]
Het is koud. De sloot is bevroren. Ik hef het bijltje omhoog om met een korte klap de twijg van de stam te verwijderen. We zijn met een groepje vrienden onder leiding van een gemeentewerker aan de slag. Juiste vrienden, vindt mijn moeder. Niet de vrienden waarmee ik uit wil […]
Recente reacties