Schrijf mee!
« »

Column, Cultuur, Maatschappij, Politiek

Lubberiaans (een ode)

14 februari 2018 | 120w | keesleeuw | 2 |

Een teddybeer was het niet,
onze oud-premier. Een grofbesneden gelaat dat eerder imitatielust dan vertedering opriep. Hooguit die grijnzende glimlach, de spreekwoordelijke boer met kiespijn. Niet ieder volksvertegenwoordiger is publiekslieveling.

Het pakket aan financiƫle middelen bij aanvang was zeer beperkt.
Oliecrisis, bezuiniging en aanpak van werkloosheid kenmerkten Lubbers’ dynastie. Hierin onderscheidde hij zich als multi-getalenteerd man die met fenomenale dossierkennis op diverse beleidsterreinen kon meedenken.
Een persoonlijkheid, voorwaar!

Terwijl Halbe zijn fantastische koffers pakt, zich al struikelend over eigen afwezigheid richting parlementaire uitgang begeeft, valt nieuws van Ruuds overlijden op mijn digitale deurmat. Destijds kernraketten, nu vermeend groot Rusland gedachtegoed. Rutte stottert op weinig Lubberiaanse wijze excuses uit.

Nederland, houdt Ć©Ć©n minuut uw stilte! Een groot staatsman is ons ontvallen!

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van keesleeuw of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

17 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »