‘Hallo,’ zegt ze. ‘Gaat het weer een beetje?’
‘Ja, waarom niet?’ vraag ik. ‘Een beetje hoofdpijn, maar daar is paracetamol tegen.’ Ik leg het doosje in mijn winkelwagentje.
‘Je was anders aardig in de war gisteren.’
‘Ik?’
‘Ja, sorry, maar ik moest wel even lachen toen je in je onderbroek door mijn tuin rende en in de wilgen hing.’
‘Nee, jij stond in mijn tuin, belde aan…’
‘Nee, je was dronken of onder invloed. Je dacht dat ik Astrid Holleeder was en vermomd dit huis had gehuurd. Haha! Wat had je gebruikt?’
‘Niets!’
‘Gegeten?’
‘Een omelet met paddenstoelen, vers uit mijn tuin.’
‘Als ik jou was, zou ik die paddenstoelen wat beter doorbakken. Of gewoon hier in de supermarkt kopen.’


@Han. Verrassende wending!
Ewald, dank je!
Wat een vervolg.. Mooi zo’n onverwacht vervolg!
Dank je, Kees!
nu toch een hallucinatie