‘In het huis van mijn vader, zijn vele woningen.’
Het zaaltje is afgeladen vol. De verschuifbare wanden met hun bruin houten panelen herinneren me aan vroeger. De door de overledene vooraf geselecteerde psalmen en gezangen herken ik, hoewel ik de wijs soms kwijt ben. Toch ben ik wijs vaster dan veel van de aanwezigen. Daarmee verloopt het zingen in golven van hard en zacht, aarzelend en zelfverzekerd.
Ik dacht dat het kamers waren, geen woningen. De voorganger wijdt de hele overdenking aan het thema. Hij preekt over woningnood op aarde, maar ook bij de Vader. Langzaam woelt het oude gevoel omhoog. Hier wordt de huur in het voren geïnd en ik heb de aanmaningen terzijde geschoven.
Geen woning.
Eeuwig schuldig.
« Verkleedpartij
Huisjesmelker »
« Verkleedpartij Huisjesmelker »
Maatschappij, Mensen
Wanbetaler
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
3 reacties
Reageren
« Verkleedpartij Huisjesmelker »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
je roept de sfeer van het Bijbelse oordeel goed op
@Hadeke: nee hoor, je schuld is niet voor altijd. Je wordt 70×7 keer vergeven!
Jouw schuivende panelen doen mij helaas aan de PvdA van lang gelden denken maar stelen mijn hart.