Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Wanbetaler

11 februari 2018 | 120w | Hadeke | 4 |

‘In het huis van mijn vader, zijn vele woningen.’
Het zaaltje is afgeladen vol. De verschuifbare wanden met hun bruin houten panelen herinneren me aan vroeger. De door de overledene vooraf geselecteerde psalmen en gezangen herken ik, hoewel ik de wijs soms kwijt ben. Toch ben ik wijs vaster dan veel van de aanwezigen. Daarmee verloopt het zingen in golven van hard en zacht, aarzelend en zelfverzekerd.
Ik dacht dat het kamers waren, geen woningen. De voorganger wijdt de hele overdenking aan het thema. Hij preekt over woningnood op aarde, maar ook bij de Vader. Langzaam woelt het oude gevoel omhoog. Hier wordt de huur in het voren geïnd en ik heb de aanmaningen terzijde geschoven.
Geen woning.
Eeuwig schuldig.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »