Het is druk bij de Bruna. Dicht op elkaar wachten wij klanten geduldig. Alleen rond Harry en Grizzly heeft zich een open plek gevormd. Harry is schriel en bleek, zijn adamsappel lijkt groter dan zijn kin. Boven zijn zwartleren biker-jackje kijkt hij stuurs, een Telegraaf in zijn hand.
Grizzly oogt als Harry’s tegenpool. Dikke nek, brede borst, korte benen. Intimiderend. Angstaanjagend. Juist daarom trekt Harry zo graag met Grizzly op.
In de schuifelende groep kom ik naast Grizzly terecht. Hij kijkt op en ik zing met mijn zoetste stem ‘ha-ai’. Grizzly’s bruine ogen twinkelen boven de stoere leren halsband met de stalen spikes. Zijn staartstompje kwispelt zijn complete spiermassa in beweging. Ik wist het wel: deze pitbull is een teddybeer.
Leuke opbouw Odilia.
Met Inge Hulsker eens. Pas op het eind wordt duidelijk dat het hier een hond betreft. In eerste instantie zag ik een soort Jacobse en van Es voor me.
Dank, Ewald en Inge. Opzet geslaagd 🙂
Leuk verhaaltje, Odilia. Goede beschrijving: zijn adamsappel lijkt groter dan zijn kin. Daar zie ik meteen iemand voor me.
Vraag: hoe weet de ik-persoon waarom Harry zo graag met Grizzly optreedt?
*optrekt
Dank, Ostinato. Deze hoofdpersoon stelt / vermeldt dat hier als feit, omdat ze Harry en Grizzly regelmatig samen ziet. Bovendien: Grizzly is een hond (blijkt later), dus de keus voor het samenzijn ligt sowieso bij Harry. Grizzly kon zijn baas niet zelf kiezen.