0
Ik word ingehaald door elektrische bakfietsen met schuddende kinderen erin met hesjes aan. De bestuurders zijn zelf haast nog kind. Ze worden losgelaten op de plek waar ik vroeger cowboytje speelde. Ik heb medelijden met ze, want willen ze in hun vakantie niet vrij zijn en zelf uitkiezen met wie […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Column
Een kort stukje proza waarin de auteur spits en uitdagend zijn mening ventileert. Tevens een relatief gemakkelijke manier voor uitgerangeerde BN’ers om geld te verdienen.
-
Column, Communicatie, Maatschappij, Mensen
Amerikaanse boerenlullen
‘Geen wapentuig,’ gruwelde mijn vader door de oorlog nog na. Dus liep ik met een eind hout op straat cowboytje te spelen. De buurvrouw schiep een precedent door mij een waterpistooltje te geven. ‘Jij bent dood.’ ‘Nee jij.’ ‘Nee, want ik schoot eerder.’ Onderhandelen leerde je op straat. Ruziemaken en […]
-
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen
Dela heeft het voor elkaar
‘Nee meneer, ik wil geen bloemen. Die horen bij een verjaardag of een bruiloft.’ ‘Dat is natuurlijk uw keuze, mevrouw, maar het leukt wel op.’ ‘Voor wie? Ik ben dan toch de pijp uit, of liever gezegd, een paar uur erna. Die bloemen gaan direct op de grote hoop.’ ‘Hoeveel […]
-
Column
Laat je niet kisten
Ik ben verbaasd en verontwaardigd over het bericht dat uitvaartverzekeraar Dela vingerafdrukken van overledenen heeft gemaakt, zonder dat hiervoor van tevoren toestemming was gevraagd. Aan de nabestaanden bood Dela vervolgens de mogelijkheid om een persoonlijk aandenken, zoals een ring met die vingerafdruk te kopen. Na publiciteit hierover stopt Dela hier […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
Een omgevallen ziekenhuis
‘Het weer is niet best, veel regen en wind.’ De tekst op een ansichtkaart? Nee, een stafmedewerker spreekt patiënten toe die naar een ander ziekenhuis worden gebracht. ‘Waarom moeten we weg, we zijn toch nog niet beter?’ is een helderdere vraag dan de verklaring van het hoofd van de afdeling […]
-
Column, Liefde, Maatschappij, Politiek
Paars gebak
Ik wilde hen alle vier een ansichtkaart sturen. Ik heb het toch niet gedaan. Het leek me niet echt geschikt, want naar wie moest ik ze sturen? Bovendien: ik had op geen van hen gestemd. Mijn relatie met hen bleef dus ambivalent. Maar toch wilde ik aandacht geven aan deze […]
-
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen
De zware last van Willem en Máxima
‘Ach meneer Willem, trekt u zich vooral niets aan van feministen die sprookjes willen veranderen. U bepaalt tenslotte dat Máxima die diamant op haar hoofd draagt. Ik hoop dat u het banket smakelijk naar binnen heeft getimmerd. Uiteraard met zilveren bestek. Want plastic waait zo de Theems in, richting Noordzee. […]
-
Column, Maatschappij, Mensen, Politiek
Het kleurenpalet van Wim Kok
Ik heb ook door weer en wind met een zware tas achterop gefietst. Die tas was zo zwaar dat hij langs mijn achterwiel zakte. Ik deed dat voor mezelf. Kok dacht al fietsend op weg naar het Torentje aan het landsbelang. Hij zag een rode deur en wilde hem paars […]
-
Column, Maatschappij, Mensen, Politiek
De falende gemeente Amsterdam en de ‘puppyknuffelende’ studenten
Studenten, ik zou zeggen: ‘Stuur nog ‘ns een ansichtkaartje uit het gesticht.’ Als je je tentamenvrees moet weg knuffelen met puppy’s, dan ben je sowieso ongeschikt om te studeren. En hoor je niet thuis in de normale maatschappij. En wat te denken van de puppy’s; wordt er wel aan die […]
-
Column, Cultuur, Familie
Het dorp
De ansichtkaart is voorgoed verbonden met het melancholiek gezongen liedje van Wim Sonneveld. De ouderen onder ons kunnen het vast meezingen, of minstens neuriën: “Thuis heb ik nog een ansichtkaart, waarop een kerk, een kar met paard…” Het was het lied waarvan mijn vader altijd tranen in zijn ogen kreeg, […]
-
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen
Het dunne velletje van Kees van Kooten
‘Vierentwintig euro en negenennegentig cent,’ zegt de verkoop-persoon van de boekwinkel. Ik moet lachen, want ik denk in een sketch van Van Kooten en De Bie te zijn beland. De persoon lijkt op een als vrouw verklede Wim de Bie. Het kan zomaar zijn dat deze persoon een x bij […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
ouderwets duurzaam of duurzaam ouderwets
Een achteruitkijkspiegel gebruik je om te zien wat er komen gaat. Maar is er geen sprake van een afremmende vooruitgang? Voordat je het ziet is alles ingehaald. Schillen en klieken werden van de rest gescheiden en waren voor de schillenboer. De zinken vuilnisbak werd twee keer in de week op […]
-
Column, Cultuur, Maatschappij
Andere kaas
Soms kwamen we elkaar tegen. In de kerk, verbouwd tot supermarkt. Nou ja, verbouwd… onze winkelkarretjes hotsten en botsten over de grafstenen. Alles dat in die wagentjes lag, was anders. Zij kochten wit fabrieksbrood, ik volkoren versgebakken brood; zij houdbare melk, ik biologische; zij jonge kaas met cellofaan eromheen, ik […]
-
Column, Maatschappij, Mensen, Politiek
Het zal voor Mark geen Zorg zijn
Het is doorzichtig, maar zeker niet transparant. Een puntje van het cellofaan zit al een tijd los. Er is lucht bij gekomen: de inhoud is bedorven. Maar er wordt toch niet aan getornd. Niemand van zijn club durft het aan. Ze durven zelfs niet een verklede sprekende pop, zittend in […]
-
Column, Familie
Zeg het met bloemen
Na het plotselinge overlijden van mijn moeder, en kort daarop mijn vader, voelde ik me een tijd sterker dan ooit. Ik regelde van alles, en beleefde die tijd heel bewust, dankbaar voor de mensen die met me meeleefden. Verrassend vond ik vooral dat ik doorging met leven, iets wat ik […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties