Schrijf mee!
« »

Column, Communicatie, Fictie, Mensen

Oogcontact

7 januari 2019 | 120w | N.D.D. | 5 |

Probeert hij me te mijden? Het zal hem hier niet lukken. Ik kan best aardig brutaal zijn als het moet. Ik staar net zo lang als nodig is.

Eindelijk.
Tot mijn verrassing zie ik twee ijsblauwe ogen terug staren. Dan snap ik het. Ik zag eerst wat ik verwachtte te zien. Vroeger waren ze groen. Maar dat was toen.

Een datavloed golft door me heen.
Herinneringen van wat was en niet was, vreugde, verdriet, schoonheid.
Ik wankel eerst en sluit mijn oogleden.
Als ik terug kijk zijn ze grijs geworden.
Er bengelt een traan langs zijn wang.
Voor wat geweest is en voor het onvermijdelijke dat binnenkort aan zal komen kloppen.
We weten het nu allebei. En we zeggen niets.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van N.D.D. of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »