0
Het scheppen vereiste niet zozeer kennis van hoe een stoffelijk lijf in elkaar stak. Hij projecteerde zichzelf op rondzwevende stofdeeltjes en bedacht zich een menselijke verschijningsvorm: jong, krachtig, mannelijk. De natuurwetten gehoorzaamden zijn gedachten en vulden details vanzelf in. Te laat kwam het besef dat hij zich niet had afgeschermd, […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Maatschappij, Mensen
Dikke lucht
Geledige lucht is geen lucht. Het tegenovergestelde is bij mij het geval, ik zit in dikke lucht waarin ik niet kan ademen of werken. Dikke lucht, beladen met ingehouden en uitgebarsten woede. Atmosfeer om te snijden. Waarom deed hij ook zo achterlijk over niets. Laat hem zijn eigen werk doen […]
-
Cultuur, Familie, Mensen
Afscheid
Hoeveel ik er in mijn leven ook op heb geoefend, ik ben er niet in geslaagd om mijn hand geloofwaardige afscheidsgebaren te laten maken. Mijn arm werkt niet mee of mijn pols is niet flexibel genoeg. Heb ik het nog niet over die verplichte, bijpassende droevige blik die me, op […]
-
Communicatie, Mensen
Eenzaam
Het is druk in de kamer, te veel mensen, geroezemoes om me heen. Ik probeer een gesprek te voeren met de vrouw naast me. Het over koetjes en kalfjes praten beheers ik niet zo goed en de vrouw naast me zo te horen ook niet. Er vallen stiltes. Op zoek […]
-
Communicatie, Cultuur, Liefde, Mensen
Stel je voor
Stel je voor dat er geen hemel is. Probeer het eens. Boven is er alleen maar lucht. Er is geen hel onder je waar je in kunt storten. Ik zie de zanger achter zijn witte piano en daarom heen fladdert de mysterieuze Japanse. De tijd lijkt stil te staan, ik […]
-
Fictie, Liefde, Mensen
Ik ga fietsen
Was het nog maar eergisteren. Morgen is ook goed, want morgen bestaat wat mij betreft niet meer. Dat er op het nu niets meer volgt, is het enige dat ik nog wil. ‘Ga fietsen, jongen,’ zei ze en keerde mij de rug toe. Zinledig, luchtledig, nou ja, in elk geval […]
-
Fictie, Mensen, Natuur
Morgenglans
De dag danst haar tegemoet. “Dag, nieuwe dag, wat ben je vrolijk! Ik dans met je mee.” Samen dansen ze door dorpen en steden. Ze zien, hoe deuren opengaan en hoe de straten volstromen met mensen op weg naar hun werk. Ze dansen langs velden, wegen en weilanden. Ze zien […]
-
Column, Communicatie, Mensen
Acrobaat?
Achteraf was het een amusante anekdote voor feestjes. Ik kon het ook heel beeldend vertellen. Over hoe ik op een wankel tafeltje stond, om iets net buiten mijn bereik op te hangen. En hoe ik bijna viel, een slag in het luchtledige maakte, en mijn redding zag in een stoel […]
-
Liefde, Mensen
Plussen en minnen
Je hebt een vreselijk ochtendhumeur en raapt nooit je kleren op van de slaapkamervloer. Overal waar jij bent geweest brandt het licht en op de wc verras je me met lege wc-rollen. Als ik in de keuken durf te bukken, trek je gegarandeerd een kastje boven me open. Krabbend aan […]
-
Communicatie, Mensen
Opgeblazen
Ze reageert niet graag, omdat hij altijd gelijk denkt te hebben, maar dit keer was ze het zat. Zijn woorden deden te zeer en hij was gaan schreeuwen. Ze fluisterde: “Steek die woorden maar in je zak, want ze steken me te veel”. Hij keek haar verbaasd aan, niet gewend […]
-
Fictie, Mensen, Natuur
Zwevend
Twee uur. Twee luttele uren in dit verdomde pak. Waarom leek dit een goed idee? Contact met de buitenwereld zit er nu niet meer in, gok ik. Misschien maar beter zo. Dit is toch meer een solitair moment. Het is moeilijk om het uitzicht niet te waarderen vanaf hier. Haar […]
-
Communicatie, Fictie, Mensen
Madeleine
‘Ons Madeleine is flauwgevallen,’ zegt mijn vrouw, ‘ze ligt op het dashboard.’ ‘Weeral?’ ‘Weeral.’ ‘Verdomd, het zal niet waar zijn. Dan is haar zuignap lek.’ ‘D’r zuignap lek?’ ‘Nieuw gekocht was ze met geen zestien paarden van die ruit te krijgen.’ ‘Wat hebben zestien paarden met onze gps te maken?’ […]
-
Maatschappij, Mensen
Depressie
Ik vertrouw je niet meer, jij met je superieure houding en je gebakken lucht. Je zegt dat ik mijn werk prima doe en dat anderen dat zo niet kunnen, maar toch stuur je me de kou in en moet ik toestaan dat vreemden mijn hoofd doorlichten op zoek naar een […]
-
Fictie, Maatschappij, Mensen
Het echte leven
Ik spreek soms tegen mezelf. Dan bedenk ik hoe die of die zou reageren, hoe ik daar dan op anticipeer, … Echt fijn, want op het einde is het dan zoals ik het wil. Zo verloopt mijn uitje met vrienden perfect, de mensen zien me staan, X weet wat ik […]
-
Communicatie, Mensen
Zo gewoon
‘Dat zij zich laat natregenen?’ ‘Anton, heb je haar al een handdoek gegeven?’ ‘De handdoeken van oma durf ik niet te geven. Wat eten dit soort mensen, Tine? Vast geen stamppot.’ ‘Breng haar deze kom en dat tafellaken en je haar zit goed.’ ‘Ik durf geen laken en soep te […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties