Schrijf mee!
« »

Fictie, Liefde, Mensen

Ik ga fietsen

2 december 2014 | 120w | Hay van den Munckhof | 15 |

Was het nog maar eergisteren. Morgen is ook goed, want morgen bestaat wat mij betreft niet meer. Dat er op het nu niets meer volgt, is het enige dat ik nog wil.

‘Ga fietsen, jongen,’ zei ze en keerde mij de rug toe.

Zinledig, luchtledig, nou ja, in elk geval volledig ledig fiets ik door het park. Ik zie banken, bomen, bladeren en mensen voorbij glijden, maar heb niet het idee dat ze tot mijn universum behoren. Ik voel mij als de goudvis die zonder besef van tijd altijd maar dezelfde rondjes draait. Alleen ga ik niet rond, maar zweef tot in alle eeuwigheid vooruit, zonder weet te hebben van mijn voeten, die buiten mij om de trappers rond malen.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hay van den Munckhof of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

15 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »