Schrijf mee!
« »

Maatschappij, Mensen

Depressie

1 december 2014 | 120w | MarjoHe56 | 8 |

Ik vertrouw je niet meer, jij met je superieure houding en je gebakken lucht.
Je zegt dat ik mijn werk prima doe en dat anderen dat zo niet kunnen, maar toch stuur je me de kou in en moet ik toestaan dat vreemden mijn hoofd doorlichten op zoek naar een gemakkelijke reden om mij te ontslaan.
Jammer voor jou ben ik niet gek en zie ik heel goed wat je probeert te bereiken, je maakt me werkloos.
Helaas heb ik nog jaren te vullen met arbeid tot aan mijn steeds vooruit schuivende pensioen.
Ik leef nog net, uitgerangeerde vijftigplusser zonder perspectief.
Niemand wil mij hebben.
Kom, mijn ziel, reis terug naar waar je vandaan kwam.
De ruimte door, luchtledig, koud.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van MarjoHe56 of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

6 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »