Schrijf mee!
« »

Fictie, Mensen, Natuur

Zwevend

2 december 2014 | 120w | paul van oijen | 7 |

Twee uur.

Twee luttele uren in dit verdomde pak. Waarom leek dit een goed idee?

Contact met de buitenwereld zit er nu niet meer in, gok ik. Misschien maar beter zo. Dit is toch meer een solitair moment.

Het is moeilijk om het uitzicht niet te waarderen vanaf hier. Haar schoonheid is immers oogverblindend. Een weelde aan kleurrijke tinten siert haar: azuurblauw, olijfgroen, kastanjebruin en her en der een strook fluweelwit.

Daar beneden was deze situatie nooit voorgekomen. Daar beneden had zij mij beschermd, zoals zij al haar telgen beschermt. Een moeder pur sang is ze, moeder aarde.

Niets meer aan te doen nu. Dit pak wordt mijn tombe. Ik zal worden verzwolgen door dit vacuĆ¼m, zwevend door het luchtledige.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van paul van oijen of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

3 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »