Ze reageert niet graag, omdat hij altijd gelijk denkt te hebben, maar dit keer was ze het zat. Zijn woorden deden te zeer en hij was gaan schreeuwen. Ze fluisterde: “Steek die woorden maar in je zak, want ze steken me te veel”.
Hij keek haar verbaasd aan, niet gewend aan een weerwoord. Dat gaf haar moed. Ze vervolgde: “Die broek moet omlaag over je benen, zodat de strekking is verdwenen”.
Hij begreep het komische van haar woorden, stroopte zijn broek omlaag en reageerde: “Ik moet wel netjes zijn! Wat nu?”
Ze pakte een verse broek uit de kast en mompelde: “Die zak is verre van luchtledig, je kunt je broek persen, maar met zo’n gevulde zak ontploft hij vast!”

Bizar stuk, dat zwaar op dubbelzinnige woordspelingen leunt.
Leuk bedacht, maar het themawoord vind ik er wel een beetje geforceerd in verwerkt.