0
Beschouw de huidige maatschappij als een apparaat, zodanig doorgeëvolueerd dat de werking en de gebruiksaanwijzing ervan volledig ondoorzichtig geworden zijn. Zowel de micro als de macro onderdelen zijn zo complex verweven dat oorzaak en gevolg, actie en reactie niet of nauwelijks meer te voorspellen zijn. Met andere woorden: wie snapt […]
« Oudere stukjes
» Recentere stukjes
Categorie
Mensen
Zoals Jean-Paul Sartre ooit al schreef, l’enfer, c’est les autres.
-
Eten & drinken, Fictie, Maatschappij, Mensen
Doosje met handige scheurrand
Niets vergeten. Niet zoals vorige keer toen ik alle ingrediënten voor dat kipgerecht in huis had, alle kruiden in de juiste, afgewogen hoeveelheden én op volgorde van toevoeging op het aanrecht had geplaatst als een kleurrijk schilderijtje, maar één niet onbelangrijk ding was vergeten: de kip. Ik zing zelfs een […]
-
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
Microagressiecoach
‘Je was toch…?’ ‘Lifestylecoach.’ ‘Nu niet meer?’ ‘Nee joh, zo 2018. Ik ben nu microagressiecoach. Zo nieuw dat ik niet eens weet hoe je het spelt. Maar dat maakt niet uit, als je coach bent kun je alles coachen.’ ‘Tuurlijk, vooral micro… wat zei je nu?’ ‘Er zijn veel slachtoffers, […]
-
Communicatie, Cultuur, Familie, Fictie, Liefde, Maatschappij, Mensen
Oma Rosa
‘Zal ik uw nagels vijlen, oma Rosa?’ ’Waarom?’ ‘Ze zijn veel te lang.’ ‘Niemand ziet me toch? Met lange nagels wordt het ook acht uur.’ ‘Rook niet zoveel, oma.’ ‘Als je een kamp hebt overleefd is doodgaan geen risico meer.’ ‘Eet smakelijk, oma.’ ‘Is dat wel koosjer?’ ‘Het zijn vegetarische […]
-
Maatschappij, Mensen
Oom Peet de Hagenees
Uit het zakmesje – een relatiegeschenk van mijn vader voor zijn klanten – komt meer dan erin zit. Het vijltje gebruik ik nog steeds en altijd denk ik dan aan oom Peet, een collega van mijn vader. Een echte Hagenees, maar hij woonde in Amsterdam. Zijn lange nagels schraapte hij […]
-
Maatschappij, Mensen
Veteraan
De hond likt de hand. Koude verkrampte vingers bewegen in de richting van haar neus. Een vlaag zurige adem vertelt haar dat ze er goed aan doet. Rustig wacht ze, trouw. Het lawaai van de doden met hun bloed, de gillende geweren. Het overstemt alles. Hij kan zichzelf niet voelen, […]
-
Maatschappij, Mensen
Vatbaar
‘Dit jaar is het niet te doen,’ moppert de man die de vijl langs een metalen staaf haalt. ‘Geef anderen ook de mogelijkheid,’ antwoordt de kunstenaar. Al meer dan tien jaar is iedereen vanaf zeven dagen voor vijf mei welkom om in zijn tuin de vrijheid te helpen ontsnappen met […]
-
Column, Maatschappij, Mensen
Two of a kind
In alles waren ze tegenpolen. Hun contact op de werkplek. Toen dat voorbij was, bleven ze elkaar zien en wisselden verhalen uit over hun nieuwe werk. Zijzelf zagen het niet meer, maar anderen wezen op de verschillen tussen hen. Hoe Janine’s haar gekapt was, haar nagels altijd gevijld en glimmend […]
-
Column, Cultuur, Maatschappij, Mensen
4 mei – honderdachtenveertig stille minuten later
Slechts de venijnigste gedachtekronkels van toen zijn afgevijld. In de hoop dat ze in iedere tijd uit de tijd zijn, de toekomst niet meer zullen vervuilen met een zwarte geschiedenis die te verschrikkelijk is om te vergeten. Honderdachtenveertig stille minuten zullen de huidige tijd die over de houdbaarheidsdatum heen is […]
-
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen
Twitterleed
Vroeger schold je iemand lekker op straat uit. Je was het kwijt. En niet om kapsones te hebben, het ging mij goed af. Overwicht door overgewicht. Maar tegenwoordig red je het zo niet meer. Een beetje schelden doe je nu op Twitter. Lekker fel, kort en krachtig. En het voordeel […]
-
Communicatie, Cultuur, Fictie, Maatschappij, Mensen
De deskundige
Amerikadeskundige, Ruslandkenner, terreurspecialist… Laatstgenoemde doet me denken aan een in te huren terrorist, maar dit terzijde. ‘U moet niet alles geloven,’ zegt de gereedschapsdeskundige. ‘De vijl in de cake… U kunt zich voorstellen wat een lawaai dat maakt, een tralie doorvijlen. Onzin!’ ‘Ik dacht dat zoete vijl zijn naam eraan […]
-
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen
Het sprookje van Lippe-Biesterfeld
Het te duurzame sprookje Van Lippe-Biesterfeld is weer op pad. Een vaal zonnetje, meer is hun niet gegund. Het corpulente prinsesje neemt veel ruimte in. Achter haar die vreemde oom met die gekke verrekijker op zijn kop. Hij schudt geen handen zoals zijn broer. Zijn ogen turen naar op te […]
-
Fictie, Mensen
Rigoreus
Ze houdt van een schoon huis, bijna maniakaal gedisciplineerd wordt alles gepoetst en gewreven tot haar hele leven glimt. Zijn morsende sigaren vormen de enige vlekken in haar smetteloos bestaan, en zijn dan ook een verwoestende bron van wrevel en onrust. Zand, zeep en soda zijn voor de materiële have […]
-
Column, Fictie, Maatschappij, Mensen
Gladde Tan en gladjanus Spong
Bij de meeste mannen van mijn leeftijd is het andersom, maar ik moest mijn beste pak laten innemen. Je weet maar nooit… ‘Pas op, meneer, het is nog nat.’ Een bezwete, oude wegwerker wijst naar de hoes die bijna over de kalkstrepen sleept. Hè, Humberto Tan, Gerard Spong? Gladde Tan […]
-
Communicatie, Familie, Liefde, Maatschappij, Mensen
BEZET!
Midden jaren zestig, 29 april. Ik loop met mijn vader over de Middenweg. Ik krijg mijn eerste paar voetbalschoenen – met een uitroepteken zal het voor altijd in mijn geheugen gegrift blijven. ‘Pas op!’ zegt een man die net een uitroepteken kalkt achter BEZET! ‘Ik zou een nog groter stuk […]
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recente reacties