Beschouw de huidige maatschappij als een apparaat, zodanig doorgeëvolueerd dat de werking en de gebruiksaanwijzing ervan volledig ondoorzichtig geworden zijn. Zowel de micro als de macro onderdelen zijn zo complex verweven dat oorzaak en gevolg, actie en reactie niet of nauwelijks meer te voorspellen zijn.
Met andere woorden: wie snapt ons nog? Er gebeuren vreemde dingen, ongewenst of juist verrassend positief, zomaar vanzelf.
Toch moet er iets zijn waardoor deze machine maar voort blijft gaan. Tenslotte is de mensheid (nog) niet knarsend tot stilstand gekomen.
Hierbij dus mijn vraag: wat is de olie die de smering vormt tussen de mensen, tussen groeperingen, tussen economische eenheden, tussen religieus of filosofisch verbonden stammen en continenten?
Liefde of haat, voortbestaan of domweg doorgaan?

@Berdien. Interessante vraag die je daar opwerpt.
@Berdien: onze huisfilosoof is opgestaan. En dat met zo weinig tekst, klasse!