Het was een onaangenaam weerzien. Ze dacht dat ze voorgoed afscheid van hem had genomen. Maanden lang had hij haar beziggehouden, gestalkt. Hij drukte haar neer, maakte haar bang; in zijn aanwezigheid was ze tot niets in staat. Altijd was daar die donkere schaduw, steeds die angst en telkens weer […]

De piraat trapt stevig tegen de wind zijn rode sjaal wappert mee. Zijn boot ‘kapseisde’ in het huwelijk. Hij zal haar nooit weer zien, mompelt hij wel duizend keer. Fietsend tegen bureaucratie heeft hij nu dan toch een uitkering en een tas vol lege flessen, rammelend tegen het regime. Hij […]

De zon schijnt zomer te roepen En de rokken die vorige week nog luchtig rond de billen waaiden Waarbij steelse blikken werden geworpen op niet geheel rok ingepakte billen Zijn inmiddels ingeruild voor exemplaren die wat warmer toedoen In fijne sandaaltjes gestoken bruine tenen kleuren bij de nagelriemen vandaag wat […]

Het is smerig, zo ongelofelijk ontzettend smerig. Waarbij het gevoel in je buik je walgen doet Golven vol niet te stoppen emoties die over je ratio heen spoelen alsof er een vat vol grenzenloosheid opengetrokken wordt en leeggestort Soms echter ook in het klein een smalle blik die wordt versierd […]

Weet u? Dit weerzien doet mij goed. Dat ik nu uw gezicht kan zien zonder bivakmuts is gek genoeg prettig voor mij. Het begin van een afsluiting. Weet u eigenlijk nog wie ik ben? Ik ben die ‘kuthoer’ die vorig jaar op drie september haar winkel probeerde af te sluiten. […]

Terwijl ze opstijgt, hoort ze het geluid van wegebbend geween. Een laatste blik naar beneden: ze ziet, hoe de familie rondom haar bed opstaat, elkaar omarmt en wegloopt. En dan drapeert het wolkendek zich als een deken om haar heen. Kou deert haar niet meer. Ze zweeft verder omhoog, een […]

‘Voel jij je ook zo genaaid?’ ‘Ach, valt mee. Ik ga gewoon niet meer naar de kapper en de schoenmaker schrap ik ook.’ ‘Het weerzien met mijn geliefde kan ik nu wel vergeten. Voor ons geen romantisch samenzijn in een prachtig gelegen hotel. Met die btw-verhoging loop ik daar op […]

Een nieuwe ochtend. Een nieuwe dag. Een dag zonder hem. De pijn in haar hart benam haar de adem. Zou ze er ooit aan wennen? Zou ze ooit weer de draad kunnen opnemen? Vandaag niet. Vandaag was het weer een dag die eindeloos zou duren. Een dag om opnieuw een […]

Goed ziek was hij er inmiddels van. Maar na tientallen vergaderingen in Brussel, Berlijn en Athene, afgewisseld met wat exotische steden en afgelegen congresdorpjes, was het deze week toch echt voor het laatst. Hun weerzien donderdag kon bovendien gewoon in Brussel zijn. Een korte reis dus. Dat kwam mooi uit, […]

Een jaar geleden wilde ik ‘de-doe-het-zelvers’ allemaal weer terughalen. De benzinedrinkende vrouw, de huishoudman die zich verhing aan een paar bretellen, de elektro-jongen die zichzelf in een kooltje veranderde, de drie jonge gifmengstertjes die hun haren nooit wasten en altijd in slobbertruien over straat slenterden en de man die altijd […]

De jeuk is onverdraaglijk, zeker voor Arnold die zich toch graag als onverzettelijk wil doen gelden. Het is weerzien in weerzin na een ochtend ingehouden jeuk. Alleen een kwartier stevig krabben kan nog bevrijding teweegbrengen. De week van Arnold bestaat tot nu toe uit meepraten, vleien plus meningen verkondigen die […]

Zoiets blijft je bij. Het was de derde week van de Ramadan en stond die avond in de rij bij de Febo achter drie Moslima’s om een bamihapje uit de ‘Muur’ te trekken. De basketballer uit Augusta, Maine, stapte binnen. Hij bekostigde zijn overzeese College met het spelen in een […]

De doctorandus in de dichtkunst zwichtte voor gril noch gunst hij hield vast aan metrum en vorm elke lettergreep paste in zijn strenge norm Nooit sjoemelde hij met de taal hij toonde zijn kracht steeds verbaal zeventig jaar schreef hij puntig en ad rem en gaf hij het lichte vers […]

Soms loop ik door de steeg om naar het beeldje te kijken. Concentreer me dan even als ik het kaarsje eronder aansteek. Het gezicht van dit beeldje grijnst in de nacht. Later bij daglicht krijgt het een ontspannen gezicht. Ik kan genieten van de verhalen die hij schrijft. Maar we […]

Met gesloten ogen mijmer ik, over lang vervlogen tijden Waarin zomers eindeloos leken, insecten zoemend om me heen Starend naar de wolken, op mijn rug in het weiland, helemaal alleen En een nieuwsgierige koe, zijn ruwe tong, over mijn gezicht deed glijden Op blote voeten langs de slootkant, tussen pinksterbloemen […]