Ik tjilp en ik fladder terwijl de sfincter zich aanspant.
Als ik aandrang voel, zoek ik graag naar die ene spiksplinternieuwe en smetteloze auto. Het resultaat is seizoensgebonden: in de winter dampt het na, en in de zomer hardt het snel uit. De reactie van de eigenaar blijft gelukkig wel hetzelfde: een vertrokken gezicht en veel afkeurende kreten.
Ook vandaag rammelt het weer aan de poort. Snel! De pluche vogelpootsloffen aan, een lat in beide handen en het grote lakenpak er overheen. Gehurkt beweeg ik me over de parkeerplaats, om vervolgens een antracietkleurige motorkap op te kruipen. Terwijl ik het laken optrek, voel ik het hart in mijn keel bonzen. Luid gakkend verlaat ik ten slotte de plaats delict weer.
« Pechvogel
Overspoeld »
« Pechvogel Overspoeld »
Communicatie
Wildpoeper
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van P. van Stingelande of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
2 reacties
Reageren
« Pechvogel Overspoeld »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Recent
- Oud, maar wijs?
- Platero en ik: Om weg vragen
- Spiegelbeeld
- Succes verzekerd
- Verandering
- Maas
- Onder de vleugels
- Fictieve werkelijkheid en werkelijke fictie
- Verre vrede
- Miljoen
Beste van Slingelande,
Een mooie schets van een schijtlijster ten voete uit!
Compleet met monologue interieur à la Anton Koolhaas.
Met plezier gelezen + <3,
Chris
Haha wat een bizar verhaal. Mooi op het verkeerde pootje gezet in de eerste zinnen 🙂