Schrijf mee!
« »

Column, Familie

Afscheid

22 juli 2015 | 120w | luus | 6 |

Haar gevlekte, behuilde gezicht is het uitgelopen schilderij van de kleutersnoet die mij glazig aankeek toen ik, het lijfje balancerend, een plasje van haar achterliet langs de weg. En ook haar knuffel. De tranen van dat gemis kon ze nog aan mij afvegen.
Nu, vijftien jaar later, vliegt ze uit. Slap van ellende zwaait het begin van haar zelfstandigheid de laatste kracht uit ons beide. Ik val aan gruzelementen. Maar ik zwaai wanhopig terug, terwille van een toekomst.

Ik weet niet hoe een moederhart precies werkt; gebroken of verscheurd, het raapt zichzelf telkens weer bij elkaar. Het kan even duren, of iets langer, maar tegen de tijd dat het echt nodig is lijkt het weer een functioneel pompende klont weefsel.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van luus of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

7 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?

Geen zin om de volgende som op te lossen? Log dan in! * De CAPTCHA-code is verlopen, probeer opnieuw.


« »